Winston Churchil schreef :
'If you will not fight for the right when you can easily win without bloodshed; if you will not fight when your victory will be sure and not too costly; you may come to the moment when you will have to fight with all the odds against you and only a small chance of survival. There may even be a worse case: you may have to fight when there is no hope of victory, because it is better to perish than to live as slaves.'

Als je niet bereid bent te vechten voor het juiste/het recht wanneer je makkelijk kunt winnen zonder bloedvergieten; als je niet bereid bent te vechten wanneer de overwinning zeker is en niet kostelijk; dan kan je tot op het moment komen dat je toch zal moeten vechten met alle kansen tegen je, en er slechts een kleine kans op overleven bestaat. Het kan zelfs zover komen dat je zal moeten vechten wanneer er geen hoop meer is op overwinning omdat het beter is te sterven en vergaan dan te leven als slaven."

25 februari 2009

Arkimedes is dood, het geld verloren in de verkwistonomie.

Ik las een kort artikeltje in "De Tijd", waaruit blijkt dat het Arkimedesfonds het geld, dat bestemd was ter ondersteuning van Vlaamse KMO's heeft belegd in CDO's. Voor 28 miljoen Euro Amerikaanse rommelkredieten dus, in plaats van het geld effectief te gebruiken voor de Vlaamse KMO bedrijven.
Wellicht hadden ze de bedoeling deze beleggingen als hefboom te gebruiken, enkel de opbrengsten van deze CDO's aan te wenden voor de KMO's?
Het geld ( 28 miljoen Euro , meer dan 1 miljard oude franken) blijkt nu geheel verloren verloren want de overheid speculeerde met ons belastinggeld in het buitenland.

Ik was er eind 2008 op een economisch forum in Leuven nog getuige van, toen Patricia Ceyssens (oVLD)( in navolging van corrupt Fientje Moerman (oVLD)) met de fanfare voorop, overal in Vlaanderen ondermeer kwam vertellen dat er een fantastische vehikel bestond waarmee KMO's konden groeien en geholpen worden: Arkimedes, het Participatiefonds ..... Fondsen waarvan ik persoonlijk nog geen enkele KMO-klant heb ontmoet in mijn 30 jarige ondernemersloopbaan. Ontgoochelde afgedankte vragende ondernemers des te meer, die erop terugkijken als verloren tijd en een postjescreërende lege doos. De zoveelste overbodige instelling, VZW, commissie of dienst die door be burger en de economie moet worden meegesleurd in dit land van duizenden wetjes, regeltjes, procedures en uitzonderingen.
In haar zog een aantal partijvrienden/ambtenaren, een paar enthousiaste(?) gekochte getuigen ( firma Triphase/Mr Loeckx; Barco/ Eddy De Reys; Firma Lemaire/Winrik(?))en zelfs een heuse professor Van Hulle (KUL) die er voorgesteld werd als "financier"(?) en die op een stuntelige, vage en onbegrijpbare manier één en ander kwam debiteren vanaf een spiekblaadje met wat slides. Ik beklaag de jonge mensen, economen van morgen, die daar les van krijgen. Morgen zijn er nog meer redenen om te wantrouwen.

Tijd voor kritische vragen was er niet. Slechts een paar als buikspreekpoppen in de zaal geplaatste kornuiten mochten een wat softe , vaak niet ter zake doende en vlijende vraag stellen aan het panel.
Een aantal ondernemers in de zaal ,die ik ken en waarvan ik weet dat ze pertinente en zeer kritische vragen zouden stellen, werden stijl genegeerd. Ook ik met mijn lijstje vol vragen en scherpe commentaar werd niet "opgemerkt". Het lijstje met vragen lag tot vandaag in mijn schuif, om er eens iets over te schrijven op mijn blog; en ik diepte het op om dit artikel te schrijven. Tijd voor een receptie en individueel ahterkamer-lobbywerk achteraf was er ruim voldoende. We kregen de kans om een paar waardeloze foldertjes met sloganeske en ijdele boodschappen te verzamelen. Patricia werd omringd door haar achterban en professionele lobbyers, en ze maakten er een leuke politieke campagneavond van. Steeds dezelfde mensen met champagne in hun hand, die geen enkel avondfeestje met hapjes als dit overslaat.

Wat een schande!
En wij hier maar bergen papier invullen om een lening te krijgen. Al zelf iets van gehoord? Enig idee van de impact bij de KMO's en bij jullie op de VLAO? Natuurlijk start weer een grote doofpotoperatie. Welke burgers/belastingbetalers gaan naar de begrafenis van Arkimedes, want niemand kreeg een doodsbrief? En voor het verdwenen geld is niemand van de onbekwame dikbetaalde politici en hun adviseurs, economen en juristen verantwoordelijk. Schrijf dat maar op jullie buik belastingbetalers!
Wie gaat er wat vragen over stellen in het Vlaams Parlement? Felix Strackx van het Vlaams Belang?

4 opmerkingen:

Ben Jehaes zei

Naar aanleiding van het artikel dat vandaag verscheen in De Tijd, bevestigt ARKimedes-Fonds dat de kredietbeoordelaar Moody’s de rating van de door KBC aangeboden CDO’s heeft verlaagd tot Ca en dat het in 2008 stappen heeft ondernomen om mogelijke verliezen in te dijken.

Het ARKimedes-Fonds beheert 111 miljoen euro. Omdat de ARKIV’s (door ARKimedes erkende risicokapitaalfondsen) die gelden niet in één keer opvragen, worden zij in afwachting belegd. Zo werd in 2006, op voorstel van KBC Bank, 28 miljoen euro belegd in Baker Street en Pembridge Square. Dat gebeurde omwille van de hoge ratings (AAA tot AA), de liquiditeit en de aantrekkelijke trimestriële rentevergoeding van deze producten.

In augustus 2007 is de liquiditeit in dergelijk gestructureerd papier stilgevallen omwille van de wereldwijde financiële crisis, die inmiddels ook heeft geleid tot een zware economische crisis.

Naarmate de crisis op de financiële markten intenser werd, verhoogde eind 2007 ook de druk op de internationale ratingbureau’s om hun methodologie en beoordelingen grondig te herzien. Dat leidde vanaf midden 2008 tot ratingverlagingen. Het ARKimedes-Fonds heeft zijn bedenkingen bij de op zijn minst bruuske wijzigingen van de ratingagentschappen.

In het licht van het voorgaande heeft het ARKimedes-Fonds besloten om beide programma’s aan te houden tot hun economische vervaldatum (2016/2017), tenzij de financiële markten zich eerder hernemen.

Uitgaande van de beschikbare informatie en de inschatting van de intrinsieke waarde via de nog te verwachten kasstromen in hoofdsom en coupons - wat trimestrieel in kaart wordt gebracht - zijn de CDO-tranches van het ARKimedes-Fonds op hun verwachte vervaldatum (2016/2017) nog steeds zowel in hoofdsom als coupons geheel intact. De theoretische MTM-waarde (“mark to model”), die uitgaat van de recente ratings van de respectievelijke CDO-notes en de huidige kredietmarges in de markt, wijkt momenteel significant af van de intrinsieke waarde.

Gezien de impact van de wereldwijde economische recessie moeilijk te voorspellen is en teneinde het ARKimedes-Fonds enigszins af te schermen van de huidige uitzonderlijke situatie op de financiële markten, heeft het in 2008 besloten om voor de Baker Street en Pembridge Square beleggingsproducten - gestructureerd en gesponsord door KBC-groep - een indekking voor 80 % van het nominale intekenbedrag te voorzien. Het fonds zal zolang zij hier gebruik van wenst te maken, een trimestriële premie betalen.

Het ARKimedes-Fonds boekt vanuit het voorzichtigheidsprincipe beide beleggingsproducten per 31 december 2008 tegen 80 %. Tegenover de 5,6 miljoen euro geboekte waardeverminderingen per eind 2008, staan 3,173 miljoen euro aan reeds in het verleden geïnde couponinkomsten.

Het ARKimedes-Fonds focust nu op de verdere afwikkeling van de ARK-investeringen in starters en kmo’s in Vlaanderen. Die gaan onverminderd door.

Inmiddels telt het fonds een honderdvijftigtal ARK-investeringen in een tachtigtal bedrijven die samen goed zijn voor 1.135 arbeidsplaatsen.

Duplo Duplex zei

Dank Ben Jehaes voor uw uitleg waarbij u dus bevestigt dat er met belastinggeld gespeculeerd wordt in plaats van geïnvesteerd.

Meer moest dat niet zijn.

Het is en blijft een schande dat er met geld van anderen, in casu de belastingbetaler, wordt gespeculeerd. Ieder doet met zijn geld wat hij wil, steekt het in brand, gooit het door ramen en deuren of gaat er mee gokken in het casino, letterlijk of figuurlijk op de beurs. Mij niet gelaten.

Maar kom AUB niet goedpraten dat iemand (regering, fonds of 'k weet niet welke met belastinggeld gesponsorde NGO, VZW of andere uitzuiger) met "mijn" geld op de lappen gaat, wat maar al te vaak gebeurt.

A. Griffon zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
stradi zei

Van ratings gesproken Mr. Ben Jehaes…KBC zei U?
Nauwelijks twee dagen had het aandeel KBC nodig om als sneeuw voor de zon te smelten. Maandagavond stond de koers op 12,78 euro terwijl dat een jaar geleden nog 90 euro was. De beurskapitalisatie is op die manier onder de 5 miljard euro gedoken.
(netto) – Oorzaak van al dat leed? Jaja, Moody’s. Een ratingbureau verlaagde de kredietwaardigheid van producten die KBC in portefeuille heeft waardoor de totaalwaarde van KBC daalt. Hoe is dat te verklaren???
Hoe beter KBC de eerste golf van de financiële crisis in 2008 weerstond, hoe zwaarder ze wordt getroffen in de tweede golf die nu aan de gang is. Een daling in één week tijd van 37 naar 12,78 euro is zeer pijnlijk voor de Vlaamse bank. Een jaar geleden was KBC 6 maal meer waard. Naast de activiteiten in slabakkende landen in Ierland en Oost-Europa zijn de ratings de grote boosdoener. Een rapport van ratingbureau Moody’s over de CDO-producten doet KBC de das om. Een CDO is een vorm van obligatie waarbij een waarborg is gegeven door een onderpand (Collateralized Debt Obligations). Als onderpand dienen vaak gebundelde hypotheken, die de laatste maanden zeer gecontesteerd zijn. Als een ratingbureau nu nogmaals de kredietwaardigheid van die producten verlaagt, heeft dat invloed op alle banken die de producten in bezit hebben. Zo ook voor KBC. Hoewel de Vlaamse bank de impact nog steeds relativeert, lijkt dat de rust op de markten niet terug te brengen.
Vrijuit?

Ratingbureaus, kredietbeoordelaars in correct Nederlands, beoordelen de kredietwaardigheid van overheden en bedrijven van allerlei rang en stand. Ze gaan dus na of die organisaties hun schulden op korte, middellange en lange termijn kunnen aflossen. Is er geen vuiltje aan de lucht, dan wordt er een AAA-rating uitgedeeld, voor de weinig betrouwbare ondernemingen is de letter ‘D’ gereserveerd. Alle waarderingen boven de BBB-rating zijn ‘investment grade’ (’kwaliteitspapier’). Alle waarderingen onder BBB zijn ’speculative grade’ (’speculatiepapier’) of ‘junk’ (’rommel’).
Oppermachtig…

Zo’n score geeft beleggers een indicatie van het risico dat ze zullen lopen wanneer ze geld stoppen in het bedrijf of de instelling. Ratings zijn belangrijk omdat ze in één oogopslag informatie bieden die anders verborgen zit in de boekhouding van een bedrijf. Wordt een rating verlaagd, dan gaat die mededeling als een alarmsignaal door de markten.
Dat geeft kredietbeoordelaars flink wat macht. Een lagere rating doet heel wat voorzichtige beleggers afhaken en versterkt het vermoeden dat er iets niet in orde is met het bedrijf. Bovendien zijn er wereldwijd maar twee kredietbeoordelaars die een rol van betekenis spelen. Moody’s en Standard & Poor’s (S&P) hebben samen 98 procent van de bedrijfsobligatiemarkt in handen. Regelmatig duiken nieuwe bedrijven op die snel weggeconcurreerd of opgeslokt worden.
…en niet onafhankelijk…

Een rating opstellen is een behoorlijk ingewikkelde taak waarvoor een marktanalyse en een volledige doorlichting van de boekhouding nodig is. Het duurt dan ook vaak weken of maanden vooraleer de score bekendgemaakt wordt. Maar het knelpunt van het hele systeem is dat de bedrijven die een rating aanvragen daar zelf de factuur voor betalen, een bedrag dat niet zelden rond 1 miljoen dollar schommelt. Waarnemers twijfelen eraan of iemand wel echt objectief kan zijn wanneer hij voor zijn mening door een betrokken partij flink betaald wordt. Zelf benadrukken de kredietbeoordelaars hun onafhankelijkheid.
… met grote gevolgen

Toch ligt het echte probleem wellicht elders. Omdat banken tegenwoordig zo zuinig zijn met leningen, krijgen bedrijven met een lagere rating nog maar heel moeilijk geld toegestopt. Een ratingverlaging leidt er niet alleen toe dat de geldkraan dichtgedraaid wordt, maar doet ook het aandeel kelderen. Daardoor wordt het bedrijf dubbel gestraft en ziet het zijn werkingsmiddelen opdrogen. Vaak versterkt het ene effect het andere en begint een aandeel bijna ongecontroleerd te zakken.
Fouten maken

Kredietbeoordelaars maken volgens waarnemers soms inschattingsfouten. Zo zouden ze in de huidige financiële crisis erg gevaarlijke risicokredieten onterecht een ‘veilige’ score gegeven hebben. De IJslandse banken, die de laatste weken flink in de problemen raakten, kregen vorig jaar nog allemaal een AAA-rating opgekleefd. Uit interne mails bleek ook dat ratingbureaus vaak advocaat en rechter zijn omdat ze producten die ze zelf ondersteunen, ook nog eens gaan beoordelen… Positief uiteraard.
Geen controle
Is er dan geen controle op de kredietbeoordelaars? Eigenlijk niet. Kredietwaarderingen zijn volgens de Amerikaanse wet ‘opinies’, die onder de vrijheid van meningsuiting vallen. Kredietbeoordelaars kunnen er dus niet voor vervolgd worden, laat staan veroordeeld. Met de recente KBC-case laait het debat weer op.

CS/FM/RC

Stradi