Valse idealisten en valse profeten

Groen zo failliet als hun programma en ideeën. Hoeveel hebben er de laatste tijd al adieu gezegd: Vera Dua, Adelheid Byttebier, Eloi Glorieux, Jos Stassen, Rudi Daems en Jef Tavernier de tweede lichting na Jos Geyssen en pater Versteylen vertrekt.
Waar gaan ze nu werken vraag ik mij nieuwsgierig af. In een school of een kinderkribbe, als straathoekwerker of sociaal assistente, als ontwikkelings- of welzijnswerker? Alleszins in een gecreëerde baan, één die niet productief is of producten vervaardigt die we kunnen exporteren. Een baan die geld kost aan de belastingbetalende gemeenschap, en waarvan er nooit genoeg blijken te zijn, en die altijd te weinig middelen krijgt.
Ze begrijpen misschien dat het geld voor hun natte dromen op is, verdwenen in de grote kredietzwendel waarin, door hun opbod aan eisen en verwachtingen, zij ook schuldig zijn.
Ze beseffen misschien dat de kruik die te water gaat nu gebroken is, er teveel gebakken lucht werd verkocht dan er domme klanten voor zijn.
Terug aan de leiding, ook van even weggeweest, Mieke Vogels.
Misschien bezet ze de enige zetel die groen nog kan redden in de volgende verkiezingen, al twijfel ik daar sterk aan.
Met groen is inderdaad geen droog brood te verdienen en iedere andere partij heeft wel een groen light versie in zijn ijskast liggen. Er staan wellicht een aantal naïeve groene kneusjes met wollen sokken en ongewassen rastas aan te schuiven om CO2 rechten te gaan kopen in Zimbabwe en ervoor te ijveren dat wij straks dubbel zoveel moeten betalen voor onze energie.
Daaronder typetjes die rondlopen in een Che t-shirt en Arafat sjaal, dwepen met de verlichting die de Islam en alle migranten ons kunnen brengen. Die een stimulans zijn voor mensenhandel door hun aanhoudende roep om regularisatie van vreemdelingen en de deportatie van "adoptiebeschikbare" kinderen.
Die met het uitdelen van voedselpakketten een ongebreidelde groei van de populatie aanmoedigen in gebieden waar niemand in staat is in zijn eigen levensonderhoud te voorzien.

Groenen, behalve misschien sommige van de nu ontslagnemenden ( maar in betwijfel het), staan er nog niet bij stil hoe contradictorisch hun gedachten zijn met de wenselijke en haalbare realiteit en met een ideale moderne samenleving waar volgens de Darwin-natuurwet de sterkse en de slimste zullen overleven. ( ik noem even een makkelijke contradictie: die tussen vrouwenrechten en de islam)

Valse idealisten zijn er altijd al geweest, zoveel als valse profeten ( echte profeten bestaan niet)

Met groen: dag welvaart, dag economie, dag werk, dag comfort... en welkom multicul, welkom eindeloze transfers naar Wallonië en de derde wereld, welkom Vlaamse verarming.

Gebakken lucht doet uw lamp niet branden

Hebben jullie ook al gemerkt dat het al hard moet waaien om de windmolens te laten draaien?
Zelfs als er veel wind is staan er vele stil.
Wat als er geen of nauwelijks wind is, gaat u dan binnenkort uw licht, uw TV of uw ijskast moeten uitdoen?
Heeft men de mensen al verteld dat men elektriciteit opgewekt uit windenergie niet kan opslaan en bewaren voor momenten dat er meer behoefte is, en dat men als de vraag zich voordoet, men niet wat eieren naar de Clarissen kan doen om via gebed meer wind te vragen?
Hoeveel procent van het theoretisch produceerbare vermogen kan er maar gehaald worden, of wat is het echte rendement ?
Wat kosten de windmolens, wat kosten de omvorming en distributie van deze electriciteit, wat kosten het onderhoud, en hoe lang gaan ze mee zonder vervanging van de vitale delen en dit per kilowattuur die de mensen moeten betalen? Daar bovenop moet men ook nog rekenen de subsidies die de mensen ook moeten betalen via hun belastingen.
Iedereen die goed kan reken weet via zijn kleine pink dat energie op die manier geproduceerd, door een systeem dat vaak stil staat, nauwelijks draait, en er niet is wanneer men het nodig heeft en omgekeerd, onbetaalbaar is.
Is daarom morgen energie niet enkel weggelegd voor de mensen met duiten en kluiten?
Ben ik tegen opwekking van windenergie?
Nee, alle beetjes helpen, maar men mag de mensen niet blijven voorliegen en doen alsof de windmolens ons energieprobleem gaan oplossen, en doen alsof dat een betaalbare oplossing is.
Zuiver technisch en economisch is het windmolenverhaal een lachertje, een druppel op de hete plaat, en zonder rekening te houden met het feit dat energie halen uit wind ook energie kost, al laat de schijn anders vermoeden want niets lijkt zo goedkoop als wind.

De VREG levert al minder subtiele signalen en waarschuwingen dat er grote problemen te verwachten zijn op korte termijn.
De bossen windmolens gaan ons energieprobleem niet oplossen, en deze investeringskeuze ten koste van andere oplossingen gaat morgen zijn tol kosten, maar dat durven ze (voorlopig?) nog niet zo expliciet te verkondigen.
Politici als bvb Vera Dua, die in een stadsappartementje wonen, zijn misschien wel landbouwingenieur maar kunnen geen koe melken en evenmin een lamp indraaien, laat staan dat ze met of zonder adviseurs die naar hun mond praten, verstand hebben van iets anders dan een Bruine Kiekendief en de geleide wandelingen in het Lappersfortbos, die op zich waard zijn om bewaard en beschermd te worden. ( Ik ben namelijk een groen-rechts-progressieve democraat)
Ook politici zoals Bruno Tobback, en anderen, teveel om op te noemen, lullen en beslissen over dingen waar ze absoluut geen verstand van hebben. ( deze man is zelfs geïnspireerd door het medium Guidone)
De kiezer die stemt op domme sprookjesvertellende politici met oogkleppen zullen de hoge prijs hiervoor betalen, en niet allen die voor energie. Helaas ben ook ik onlosmakelijk verbonden aan de grote gemanipuleerde stroming en zal ik mee boeten, ook al tracht ik de stroom mee te verleggen.
Kom later niet klagen dat ik het niet verteld heb.

Meer over energie volgt later op mijn blog.