Het lekkere luie leven

"Brit beëindigt voettocht naar India in Calais "
Een Brit, de 28-jarige Mark Boyle, die zichzelf had voorgenomen om te voet en zonder geld naar India te wandelen, is uiteindelijk gestrand in Calais.
Hij rekende erop het 14.500 kilometer traject naar Porbander af te kunnen leggen zonder geld. Hij hoopte daarvoor op de gastvrijheid van onbekenden.
Zijn tocht eindigde evenwel al vlak over het Kanaal, in Calais. Daar werd hij plots niet meer verder geholpen... omdat hij geen woord Frans sprak en niemand hem dus begreep.
Boyle is evenwel niet van zin om zijn plannen te laten varen: hij gaat nu de Britse kust afwandelen. Tijdens deze tocht wil hij Frans leren, om de trip naar Porbander volgend jaar misschien wel met succes af te kunnen ronden. "
Sommigen vinden dat dit moet kunnen, de meesten denken er wellicht anders over.
Heeft die man niets anders te doen?
Waarom zoekt die man niet gewoon een baan in plaats van al parasiterend zijn avontuurtjes te laten betalen door zijn medemensen?
En ontvangt hij ondertussen ook nog een uitkering? Ik vermoed van wel, want dat gaat zo bij die figuren.
Ik hoop dat hij volgende keer genoeg Frans zal verstaan als hij bij de Fransen (of bij mij) komt bedelen en hem antwoorden:" Casse toi pauvre con !"

En zou het hem lukken, laat de Britse minister van Buitenlandse zaken al een legervliegtuig reserveren en wat losgeld om hem vrij te kopen en te repatrieren mocht het fout lopen.
Hij kan hiervoor om raad en hulp vragen bij Karel De Gucht en De Boeve die weten hoe dat in zijn werk gaat en hoe het gratis blijft.( Heeft De Boeve al betaald??)
Liefst zouden vele Britten zien dat hij voorgoed daar in Indië blijft.

Een vergadering in Brussel met negen Vlamingen en 1 Waal, en iedereen spreekt Frans.

Bedroevend, de kennis van het Vlaams gaat bij de Brusselse ambtenaren en dienstverleners verder achteruit.

De Brusselse gemeenten blijven personeel in dienst nemen dat geen taalbrevet heeft en dus niet tweetalig is.

Dat blijkt uit het taalrapport 2006 dat Brussels minister-president Charles Picqué donderdag, tegen zijn zin,op vraag van Walter Vandenbossche bekendmaakte in het Brussels parlement. Dat rapport geeft een jaarlijkse stand van zaken over de tweetaligheid van het personeel in de 19 Brusselse gemeenten.

Ze beweren dat uit de cijfers zou blijken dat het aantal inbreuken tegen de verplichte tweetaligheid van gemeentelijke ambtenaren wel gedaald is. ( Maar zeker hebben ze daarvoor de statistieken vervalst,rapporten weggemoffeld, of de klagers ontmoedigd) In 2006 waren er 506 Franstalige contractuele personeelsleden bij de Brusselse gemeentelijke overheden in dienst zonder taalbrevet. In 2005 waren dat er dat nog 606. Maar wat stelt dat taalbrevet voor behalve "Ig spreek geen Nederlandz"?

Dit getuigt van manifeste arrogant onwil(of zijn ze intelectueel niet bekwaam?).
Die Franstaligen verwachten dan van de Vlamingen "gestes"? Die verwachten van de Vlaamse paysans met hun blaffend minderwaardig taaltje en cultuur wel verder geld?
Un peu continuer à se faire servir et se faire payer comme le roi ou la noblesse d'autrefois?

"La Belgique sera Française, ou elle ne sera pas" is een Waalse oorlogskreet met weerslag, waarvan het tweede deel zal waar worden; en naar ik hoop spoedig.

We mogen als Vlamingen in Brussel eigenlijk nooit meer Frans spreken want dat wordt uitgebuit. Het stelt ons in een zwakkere positie wanneer we Frans spreken, want die taal beheersen Vlamingen gemiddeld natuurlijk nooit zo goed als de Walen.
En wees maar gerust dat dit gebruikt wordt.

Het wordt tijd dat de ambtenaren betaald worden in functie van de kwaliteit van hun tweetaligheid. Niet op basis van een paar zinnetjes die ze van buiten hebben geleerd.
De gemeenten moeten minder betoelaagd worden voor elke ambtenaar die geen Vlaams spreekt of dit weigert te doen.
Taalcontrole dus door controleurs van de minister en een Vlaamse inspecteur.(met anonieme steekproeven)
Na een overgangsperiode van 3 of 5 jaar dienen al diegenen die niet slagen in een echt taalexamen automatisch ontslagen te worden.
Het is beangstigend te denken dat een Vlaming die in Brussel hulp nodig heeft van een kliniek, hulpdiensten, politie of administratie gewoon aan zijn lot wordt overgelaten en benadeeld wordt.
Er zijn onderhand misschien al meer ambtenaren die Arabisch of Berbers spreken.
Ik ben benieuwd wanneer ik ooit eens door eentalig Franse politie zou worden tegengehouden; dat zouden ze dan moeten komen filmen want dat wordt kolder.
Misschien een idee voor Urbanus eigenlijk of voor een programma als Banana Split met verborgen camera.