Winston Churchil schreef :
'If you will not fight for the right when you can easily win without bloodshed; if you will not fight when your victory will be sure and not too costly; you may come to the moment when you will have to fight with all the odds against you and only a small chance of survival. There may even be a worse case: you may have to fight when there is no hope of victory, because it is better to perish than to live as slaves.'

Als je niet bereid bent te vechten voor het juiste/het recht wanneer je makkelijk kunt winnen zonder bloedvergieten; als je niet bereid bent te vechten wanneer de overwinning zeker is en niet kostelijk; dan kan je tot op het moment komen dat je toch zal moeten vechten met alle kansen tegen je, en er slechts een kleine kans op overleven bestaat. Het kan zelfs zover komen dat je zal moeten vechten wanneer er geen hoop meer is op overwinning omdat het beter is te sterven en vergaan dan te leven als slaven."
Posts tonen met het label voedselveiligheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label voedselveiligheid. Alle posts tonen

18 februari 2013

Tussen de lijntjes


Het is interessant altijd de etiketten op de voedingsproducten zorgvuldig te lezen, wat het etiket op de voorzijde of de in het winkelrek ook aangeeft.                                                                     Liefst, en in de eerste plaats koop ik producten van het eigen volk eerst. Dat doet men elders ook. Elders noemt dat patriottisme, maar hier fascisme. Ik laat het aan de lezer om hierover na te denken, maar ook over het volgende:
Barcode
Met alle voedingsproducten komende van over de hele wereld, en uit landen waar met hygiënische en sanitaire regels een loopje wordt genomen. Waar kinderen worden uitgebuit, en regels op het houden en doden van dieren met de voeten wordt getreden en ze zelfs onbestaande zijn, is het nodig dat wij weten waar de producten die wij kopen vandaan komen. Het is niet omdat er in veel landen wetgeving bestaat dat die wordt nageleefd en er voldoende controle bestaat.
Veel producten dragen niet of nauwelijks de vermelding van het land van productie, van oorsprong. De etiketten en de winkelaanduidingen geven vaak enkel de herkomst, dus waar de verdeler of de importeur zijn gevestigd.
Rekent u op de controle door het voedselagentschap om te verhinderen dat u ongezonde producten koopt en eet?                                                                                                                                 Realiseer u dan dat er elk jaar miljoenen containers en miljoenen tonnen voedingsproducten ons land binnenkomen, niet alleen via onze havens maar ook via havens elders in Europa. Onmogelijk voor het Voedselagentschap, de douane en de kwaliteitscontroles van supermarkten om al die producten te testen.
De laatste controleur bent u, de consument, die het uiteindelijk moet opeten of drinken en het geeft aan je kinderen.
Hier werden de kweek plofkippen, de teelt van genetisch gemodificeerde gewassen, legbatterijen, hormonen en steroïden in de veeteelt, het gebruik van bepaalde herbiciden, pesticiden enz…. verboden, maar niet de producten hiermee vervaardigd in de onzichtbare productieketens elders. Men noemt die goederen: “black hearted goods”
Denken we ook aan de nietsontziende ongereglementeerde visvangst die vaak even veel dolfijnen het leven kost als het aantal zeldzame blauwvin-tonijnen, de soja- en palmplantages waarvoor de habitat van de laatste Orang Oetans, dwergolifanten en tijgers worden vernield.
Zelfs in Europa zijn er nog verschillen wat betreft het gebruik van pesticiden en herbiciden betreft. Middelen die hier al lang verboden zijn kan men nu nog altijd net over de grens kopen. Wat dan niet in de verdere Oostbloklanden?
Om ons een idee te vormen hoe het in de voedseltrafiek aan toe gaat moeten we maar even kijken naar het recente paardenvlees-schandaal. Dit werd pas ontdekt, alhoewel al lang aan de gang, en dan nog niet eens door de overheid. Gelukkig is paardenvlees niet ongezond.
Maar ik denk ook aan het dioxineschandaal eerder bij ons, en stel mij terecht dan de vraag: wat moet het dan allemaal niet zijn in die verre achterlopende landen waar gemakkelijk door met een bankbiljet te zwaaien een certificaat kan worden gekocht, een controleur zijn twee ogen dichtknijpt?
Het is ons recht te weten waar ons voedsel vandaan komt, en nochtans hebben de overheid noch het voedselagentschap zich ooit ingespannen om de bevolking te informeren, en ze is in het vervullen van haar plichten zeer nalatig geweest                                                                                                         Daarom is het belangrijk dat men ook de Barcode kan lezen en interpreteren.                                         Als de drie eerste cijfers van de Barcode (onder de streepjes) 690, 691 or 692 is, dan is het product Made in China. 471 is Made in Taiwan… (zie het lijstje hieronder)
890...... Made in India
690, 691, 692 ... made in China
00 - 09 ... USA en Canada
30 - 37 ... Frankrijk
40 - 44 ... Duitsland
471 ........ Taiwan
49 .......... Japan
50 .......... Groot Brittannië
Het lijstje is helaas niet volledig, maar al een begin voor onze bewustwording. 
Een volledigere lijst vindt u hier:  http://www.thebestplaceto.be/one/landen_codes_streepjescodes.htm 
Laat ons eisen dat wij voortaan duidelijk en volledig worden ingelicht, en dat allerhande codes niet enkel door een groepje ingewijden kan worden ontcijferd.

18 november 2007

Alleen maar een gevaar voor de volksgezondheid?

Onlangs werden een bakkerij in de Vooruitzichtstraat en een slagerij in de Turckstraat (hoe toepasselijk) verzegeld, omdat ze een gevaar vormden voor de volksgezondheid.
Daar en elders werden er ook verschillende illegalen en enkele gezochte boefjes ontdekt.
Een aantal van de illegalen kregen op papier een bevel het land te verlaten.
Van dat bevel om het land te verlaten waren ze zeer onder de indruk.
Gelukkig voor de overheid moesten de slager, de bakker en andere allochtone bedrijfjes niet gecontroleerd worden op de naleving van de vestigingswetten.
Immers moeten buitenlanders geen beroepsbekwaamheidsattest hebben, en moeten ze niets van handel, boekhouding of wetgeving kennen zoals de Vlaamse bakkers en beenhouwers die diploma's moeten hebben.
Ze moeten zelfs onze taal niet spreken
Als het maar halal is, meer moet dat niet zijn.

Het is algemeen geweten dat de illegalen en asielzoekers vooral daar onderdak krijgen en werk zoeken. Ze spreken immers dezelfde taal en zijn van hetzelfde geloof.

De toegepaste hygiëne is er zeer dubieus, de hygiëneregels hebben ze meegebracht uit hun echte vaderland.

Daar kijkt men niet op een vlieg, kakerlak of rat meer of minder, en kiepert men het vuilnis gewoontegetrouw in een greppel achter het huis. De winkel, de werkplaats en het gereedschap reinigen met zeep en water, of de winkelvloer schuren dat zie je daar zoals bij een Vlaamse slager, bakker of restaurant niet of nauwelijks gebeuren.
Bovendien hebben een aantal van die illegalen ook vaak een of andere ziekte meegebracht uit hun land zoals o.a. TBC.

Wie zich al eens de moeite getroost heeft, wanneer de kans zich voordoet, om bvb een pitabar te observeren zal spoedig tot de vaststelling komen dat de grote klomp vlees die daar hangt te draaien voor een vuurtje, er wel meer dan een week moet over doen om op te geraken. Elke avond koelt het warmgeworden vlees af om 's anderendaags weer voor de grill herbraden te worden. Wanneer de klomp vlees mindert dan doet men er vaak gewoon een nieuwe bovenop zonder de oude te verwijderen.
Pitazaken die goed draaien zullen het zich wel kunnen permitteren om elke dak nieuw vlees op het spit te steken, maar veel van die bedrijfjes halen nooit voldoende omzet om dat op een dag te verwerken.
Sommigen hebben zo weinig klanten dat hun lange reden van bestaan wel in een andere activiteit moet vermoed worden , en zelfs wel zeker is.

Deze laatste bedenking heb ik ook bij telefoonwinkels. Welke echte verdienste gaat daar nu in schuil, dat ook Vlaamse ondernemers daar geen brood in zien?
Ook het verschijnsel nachtwinkels blijkt een formule die geen enkel Vlaamse ondernemer als rendabel en interessant vindt. Een dagwinkel sterft al van de honger, dus waarom dan een nachtwinkel openen?
Zelfs in een dorp van amper 10,000 zielen vindt men al nachtwinkels. Niemand die ik ken heeft daar al echt veel klanten zien passeren, ook niet mensen die er in de buurt wonen.
In een stad als Leuven, met een nachtelijk studentenleven en verstrooide figuren die overdag zijn vergeten te gaan winkelen, tot daar toe. Maar in die stad zijn er onderhand al tientallen!?
Veel van die handelaren spreken en verstaan nauwelijks Nederlands, en zeker niet van een niveau om wetten en te lezen en begrijpen.

Wie zoekt er nu eens uit waarvan en hoe die bedrijfjes bestaan, want elk nuchter denkend mens weet dat dit niet kan, om zelfs een laag huishuur en een inkomen op te brengen met zo'n winkeltjes, laat staan met een auto rondrijden, laat staan ook elk jaar op vakantie vertrekken naar het echte vaderland voor minstens een maand.

Bij zelfstandigen wordt door de belastingen en het gerecht belast en geoordeeld op basis van indiciën. Elke zelfstandige weet dat hij tegen de lamp loopt als hij er een betere levensstijl op na houdt dan diegene die uit zijn belastingaangifte mogelijk blijken. Dan wordt de boekhouding verworpen en krijgt men een aanslag van ambtswege op de vermoedde inkomsten.

Geen of een laag inkomen hebben, en toch met een nieuwe BMW rijden dat mag en kan bij allochtonen.
Men kan ook nooit ergens gerechtelijk beslag opleggen omdat de waardvolle dingen altijd van anderen zijn of samen met anderen gekocht werden.
In hun milieu worden ze goed geïnformeerd door sociaal werkers, pro deo advocaten, en last but not least door de moskeegemeenschap.

Nog zijn de Vlamingen de Waalse parasieten niet kwijt of zie daar, we hebben er al een tijdje andere.
Ons economische en sociaal immuunsysteem functioneert niet goed meer, en het ziet er naar uit dat we met parasieten zullen moeten leren leven. De schuld ligt bij de machtspolitici die daartegen nauwelijks iets ondernemen.

Ik heb aan Janssen Pharmaceutica al gevraagd om een nieuw bestrijdingsmiddel te zoeken.
Er werd mij gezegd dat dit nog lang zou kunnen duren, en dat ik eigenlijk beter en sneller bediend zou worden door te stemmen op een partij waarvoor ze geen reclame mogen maken, zeker niet sinds Dora Janssen de titel van barones verleend werd.