gEen Glazen Huis in Onland

De OOOO (VRT), de Gazet van Antwerpen, en andere regimekranten melden met toeter en trom de bouw van het Glazen Huis op de Groenplaats in Antwerpen.

Niet zo transparant als het lijkt. Niet toevallig in Antwerpen. 

Zo kan de organisatie en de linkse staatszender OOOO  Patrick Janssens en Co nog wat ophemelen en zendtijd verlenen voor hun verkiezingspropaganda en misbruik van de naïeve kiezer.

Wees gerust dat de bekende linkse blablabla door de micro zal klinken en dat het zootje Barman, Bart Peeters en Marcel Van Thilt onze maag zullen doen keren. Trouwens vinden jullie ook niet dat de naam van het popgroepje van Marcel Van Thilt, Arbeid Adelt, veel weg heeft van Arbeit macht Frei van de Nationaalsocialisten? :oD

Diarree in de ontwikkelingslanden gaat men dit jaar bestrijden met de opbrengst van een collecte voor de organisatie Music for Life ? 

Latrines en waterputten graven, dat doen de mannen hier al eeuwen. Ginder zitten ze te wachten tot wij dat komen doen en blijven ze mordicus tegen het advies en voorbeeld van de blanken in hun eigen drinkwater scheiten en pissen. 
Hygiëne en netheid daar heeft men geen geld voor nodig,  alleen ijver, dat bewezen onze grootouders.
En daarnaast, het groeiend aantal mensen gaan helpen in een woestijn of bar gebied maakt uiteindelijk het probleem op termijn nog groter.
Is er iemand die nog niet doorheeft dat het ingezamelde geld in de eerste plaats moet dienen voor de handige campagnemakers, de welzijnswerkers en de bedrijven die hen tewerkstellen? (Die lui zijn bovendien de kampioenen in onbetaalde tewerkstelling want ze maken keer op keer misbruik van de vele vrijwilligers. Ach, 99% van die vrijwilligers wilt misschien links genaaid worden omdat ze de kosten van hun hobby's toch kunnen doorschuiven naar de belastingbetalers en het concurrentie-saldo van de ondernemingen.( zo dat laatste er nog is))
goedgelovige kneus die nu zijn vinger opsteekt staat wellicht volgende dagen op de Grote Markt in Antwerpen te applaudisseren en te springen voor valse populistische linkse nonsolidariteit die de wereld niet gaat verbeteren en de mensen niet zelfredzaam gaat maken, maar juist afhankelijk. Vergelijk het maar met de afhankelijkheid van de Walen van de PS, maar dan op grotere schaal.


Zouden  ze er al bij stilgestaan hebben dat de ongebreidelde groei van het mensDOM precies de oorzaak is van de problemen en nooit een oplossing.
Eigenlijk zouden wij en de volgende generaties blij moeten geweest zijn dat de bevolking hier begon af te nemen, ware het niet dat begrotingen van linkse politici er altijd vanuit gingen dat die bevolking moest groeien om hun problemen naar later door te schuiven. Daarom ook werd wat hier niet werd gekweekt voortdurend aangevuld met met wat elders werd gekweekt. De demografische globalisatie die alles ging oplossen.
 Wel, daar lijkt nu een einde aan te zijn gekomen, want het geld is OP. 
Ik heb nooit begrepen hoe de overheid begrotingen met tekorten, al was het maar 1% kon verkocht krijgen, en ik heb mij altijd verbaasd dat het volk dit slikte.Links heeft er een ideologie en verkwistonomie op nagehouden die de echte economie, de echte welvaart ondermijnde. Als jullie willen weten hoe het hier vergaat en wat er op ons afkomt, dan moeten jullie niet de "Hoera wij hebben een regering"-partijen aanhoren. Nee, naar de oppositie moet gehoord worden om te weten wat het politieke en adellijke establishment voor ons bedisseld hebben. Ik weet dat er sommigen misschien met tegenzin zullen aan beginnen maar luister en/of lees eens de zeer gefundeerde, gedocumenteerde toespraak van Gerolf Annemans, afgelopen woensdag in het Parlement. Bijna een uur lang weliswaar, maar dan zijn jullie tenminste echt op de hoogte (sommigen zijn dat natuurlijk al).  http://www.gerolfannemans.org/3/index.php?option=com_content&view=article&id=625:bedankt-cdav-en-gefeliciteerd-ps&catid=44:actueel,  de videobeelden  in de Kamer na 3 minuten start de toespraak :http://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=none&leftmenu=none&language=nl&cfm=/site/wwwcfm/streaming/archive/viewarchivemeeting.cfm?meeting=20111208-2 of de beelden van de VRT Villa Politica maar onnodig onderbroken door Carl De Vos die moet toegeven dat de inhoud zeer gefundeerd is.
Terug naar het politieke- en collecte-evenement "Het Glazen Huis" & Music for Life
Wanneer er straks op de bodem van de collectebus er nul Euro zal liggen, dan pas zal ik kunnen vaststellen dat men mijn boodschap in dit artikel begrepen heeft, en is er misschien, heel misschien nog hoop dat onze beschaving, welvaart en welzijn gered kunnen worden.


Vluchten?
Vluchten kan niet meer,
'k Zou niet weten hoe
'k Zou niet weten waar naartoe
Hoe ver moet ik gaan?
Nee vluchten kan niet meer!
Open jullie ogen voor zij ze sluiten!

Ik ben een republikein

Trouwe lezers verbazen zich niet over deze titel.

Ik wil hiermee de inleiding geven voor het werk van Gerolf Annemans en Steven Utsi:

De ordelijke Opdeling van belgië  O2

Dat ik bewondering heb voor Gerolf Annemans zijn werk als parlementair, fractieleider, auteur, redenaar en debater heb in niet onder stoelen of banken gestoken. U herinnert zich misschien mijn artiekltje: Mijn volgende zoon noem ik Gerolf

Mijn volgende zoon noem ik Gerolf

Toen Gerolf Annemans geboren werd vermoedde nog niemand in hem de Vlaamse ridder die hij zou worden.
Ridder, niet in de loutere middeleeuwse betekenis, noch in de betekenis die onze overbodige monarchie en de blauwbloedigen eraan geven, maar een moderne variant waarvan elk volk er minstens één nodig heeft wilt het niet tot uitsterven gedoemd zijn.
Een man die strijdt voor zijn volk met open vizier, dat kan, dat ook doet en durft, en met panache en esprit.

Nee, geen CD&V-tjeef, geen VLD-er, geen socialist die beweert er te zijn voor de mensen, die voortdurend het vertrouwen vraagt, maar niet in de mogelijkheid verkeert één wapenfeit te tonen waarom hij dat van Vlaanderen zou verdienen, integendeel. Laat de regeringspartijen de V maar uit hun naam schrappen.
Geen vazal van de koning, geen zoon van het establishment uit een ivoren toren, het paradijs der postjes, die enkel een grote mond kan opzetten en dito baantje bemachtigde omdat zijn vader of grootvader al tot de elite behoorden.
Niet een rode ridder die wereldvreemd verscholen in zijn paleis enkel weet hoe kaviaar smaakt en die alle dagen als belangrijkste werk de duiten in zijn schatkist telt en zijn kaders met diploma's en titels laat afstoffen door zijn geïmporteerde au pair of kuisvrouw.

De keuze die Gerolf maakte was niet die van comfort, eigenbelang en lucratieve postjes, al had hij al honderd maal die weg kunnen inslaan. Gerolf is de Ghandi die de woede kanaliseert, het geweldloos opneemt voor de Vlaamse paria's tegen wie al decennia een cordon sanitaire geldt ( niet toevallig een Franse uitdrukking) . Zonder zulke mensen hadden we in het meest corrupte land van Europa, en daarbuiten zelfs, al lang een bloedige opstand of ETA-toestanden gekend.
Immers daarvoor werden de grondwet, de wet en ons volkerenrecht te vaak geschonden, steeds in het nadeel van de Vlamingen bovendien.

Door mensen als hij moet zelfs Rik Torfs toegeven dat het Vlaams Belang een partij is die van haar leiders houdt, al weten hij en vele anderen verblind door hun macht en gratuite weelde nog steeds niet niet waarom. Hoezeer zou de vijand niet hebben gejuichd mocht Annemans ooit had gekocht kunnen worden.( of bij uitbreiding andere VB-ers) Dat alleen al is een bewijs van zijn(hun)volkomen integriteit

Ik zal het u zeggen Mr Torfs: omdat zij leiders zijn die echt van hun volk houden, en dit integer, compromisloos, rechtlijnig en met trots verdedigen.

Wij zouden een standbeeld voor Gerolf Annemans en andere echte Vlamingen kunnen oprichten, maar wij weten dat dit dank zij de multiculturele democraten geen lang leven zou beschoren zijn.

Daarom Gerolf, zal mijn zoon naar u genoemd worden, mijn manier om u te danken voor uw inzet, uw integriteit uw hart voor het Vlaamse volk.

Ik hoop dat dit u blijer mag stemmen dan elke schijnheilige prijs, elke valse medaille en elk vergiftigd geschenk dat uw tegenstanders u zouden gunnen.
Ik vermoed dat zoveel lof u doet blozen, u dat niet verwacht. zeker niet van iemand die u niet kent, al hebben we in het voorbijgaan mekaar zonder veel woorden al eens de hand gedrukt.
Toch moet iemand de trompet blazen, en laat het mij dan zijn, want vanwege het regime zal dit u niet te beurt vallen.

Vlamingen die dit voorbeeld volgen, en zo zijn er gelukkig veel bij het Vlaams Belang verdienen deze lof evenzeer.
Moge het de brandstof en inspiratie leveren om op dezelfde volhardende wijze verder te gaan en voortdurend te tonen dat onze ziel niet en nooit zal worden verkocht!

Het samenraapsel van overlopers en gelukzoekers allerhande bij de Lijst De Decker zal niet stabiel,structuurloos en homogeenloos blijken te zijn om een dreiging of alternatief voor het Vlaams Belang te kunnen vormen.

Hierna de repliek in de Kamer van Gerolf Annemans op 2/1/2009 naar aanleiding van het aantreden van de niet verkozen regering Van Rompuy 1.
Verder daaronder de brief die Annemans schreef aan Van Rompuy op 31/3/2009 die wellicht niet iedereen heeft gelezen, maar dat nu maar eens moet doen.


Brussel, 31 maart 2008.

Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
De heer Herman Van Rompuy

Waarde heer Kamervoorzitter,
Geachte heer Van Rompuy,

In de coulissen van de Kamer vernam ik dat mijn reeds vorig jaar gepasseerde twintigjarige ambtstermijn als Kamerlid ondertussen een heus probleem geworden is. Het verlopen van zo’n termijn gaat namelijk in de regel gepaard met een plechtige viering, met laudatio’s en huldeblijken en een medaille zelfs en nog meer van zulke dingen waarmee het koninkrijk de betrokkene op een sokkel plaatst om hem –vermoedelijk- er van te doordringen dat zijn volharding in dit beroep een belangrijke bijdrage is geweest tot de eer en de glorie van de werking van het koninkrijk.

Uw voorganger, de onvolprezen Herman De Croo, polste mij lang geleden reeds, want hij meende – vermoed ik - dat mijn plaats op die sokkel minstens een eigenaardige aanblik zou bieden, misschien zelfs Elsschot ‘s “godvergeten aanblik”. De zaak sleepte aan, mede door de verkiezingen en nadien de onduidelijkheid als gevolg van de postelectorale depressie waaraan het koninkrijk ten prooi viel. De laatste tijd echter, nu ten minste in schijn enige vorm van zekerheid is ontstaan omtrent de ambten in de Kamer, komt gaandeweg opnieuw de zaak op tafel. Mede wellicht omdat de aandrang van de collega’s die het afgelopen jaar in staat van ambtelijke genade mij zijn gevolgd nu aanzwelt en zij her en der informeel beginnen te verlangen naar de eremerken die hen toekomen. Ook zag ik gisteren uw voorganger in de nieuwsuitzendingen zijn eigen werklust bezingen, een bericht aan het einde waarvan ik hoorde dat hij morgen veertig jaar in het parlementair ambt zetelt. Ook hij zal nu wel naar de viering gaan verlangen die hem toekomt.
Ik zou niet willen dat “de zaak Annemans” de bevrediging van al deze verlangens zou belasten en daarom laat ik u bij deze weten dat ik geen prijs stel op een viering van mijn twintigjarig mandaat in de Kamer. Zo’n mandaat is in mijn ogen geen verdienste maar een taak, een opdracht. Er valt niet veel te vieren want hoe lang men ook dat mandaat bekleedt : het is vooral plicht tegenover het volk.

Het sfeertje van een middelbare schoolklas, vrienden en collega’s onder elkaar, dat de genoemde vieringen bewasemt, lijkt mij ongerijmd. Tenslotte nietwaar, is een Parlement in de eerste en belangrijkste plaats een forum waarop onder impuls van per definitie uiteenlopende achtergronden belangrijke dingen zouden moeten tot stand komen. De ontmoeting van ideeën, de confrontatie van oplossingen, maar desondanks voldoende kracht zoeken om de beslissingen te nemen die de toekomst van de bevolking op deze of gene sporen zetten, daar gaat het in wezen om. Ik schuw geen vormen van collegialiteit maar dat zijn in mijn ogen eerder uitzonderlijke privéverhoudingen, nevenverschijnselen, geen publieke zaak.

Tot slot zou het overigens in mijn ogen wel erg hypocriet zijn om na nu bijna twintig jaar volgehouden cordon sanitaire en alle subtiele expressies van haat die daar in sommige brede interpretaties ervan mee gepaard gaan, te doen alsof er niets aan de hand is en mij in te schakelen in een viering vanwege een regime dat zulk een afschuwelijke en ondemocratische uitvinding zo lang en zo verbeten tegen mij en mijn kiezers, tegen mij en mijn politieke beweging heeft ingezet. U gelieve dit niet persoonlijk op te vatten, maar wel er op toe te zien dat er geen middelen van de Kamer worden besteed aan een viering die in mijn geval toch maar een schijnvertoning zou zijn.

Met Vlaamse groeten,
Gerolf Annemans

Nog een staaltje van 'democratie'?

Na de fijne staaltjes van dictatuur en antidemocratie deze week in het parlement tentoongespreid door de in maatpak verklede kolonels van de junta, vond ik op de site van The Brussels Journal een nieuw schokkend verkrachtingverhaal.
Ik weet het , mensen worden er moe van alle dagen meerdere keren om de oren geslagen te worden met nieuwe dreigingen. Ze worden er misschien gevoelloos van. Misschien zelfs snakken ze naar rust. Verlost van dat dagelijkse politieke gekonkel, en desnoods dan nog maar eens Guy Leterme of Yves Verhofstadt.
Zelfs Onckelinckx, Milquet, of waarom niet Maingain. Om het even, als de rust maar terugkeert. Liever blijvend geknecht en tot slaaf gedwongen, ontkleed van elke eigen mening en zelfrespect door het regime en de securitate-CGKR. Maar rust, al het andere maakt mensen bang. De angst voor wat komen kan is groot; de angst die hun alle dagen wordt ingeblazen door de regimemedia, betaalde lobbyisten, communicatie specialisten, en dat met de volledige psychologische trukendoos.
Er zijn ele vragen, ik stel er maar twee:
Wie gaat het oplossen in dit land, wie heeft hier nu eigenlijk de echte macht in handen? De koning van Chocowakijke?
Maar ook: wie verdient er aan de deal die kost wat kost met BNP-Parisbas moet doorgaan? (In de crimi's: zoek diegene die er voordeel bij had, en vind de moordenaar. )

Op de kerstmarkt waar ik vrijdag aan deelnam met het Vlaams Belang bleek dat al onze kiezers trouw zwoeren, en dat er velen zich spontaan kwamen voorstellen en melden. Onder hen veel jongeren en mensen met kinderen, al denkt het regime dat die allemaal eerder links stemmen.
Wij waren de enige politieke beweging die actie voerde, en het toeval kon niet beter. De andere partijen en politici durfden gewoon hun gezicht niet laten zien van plaatsvervangende schaamte.
De gordiaanse knoop die België is kan niet worden ontward, de enige oplossing is die van Alexander de Grote: hij hakte de knoop door met zijn zwaard. Dat is wat er moet gebeuren: een splitsing van dit land en een onafhankelijk Vlaanderen. Ik hoop dat de rol van Alexander door Annemans wordt ingenomen, maar voor dit goede doel mag het desnoods ook een ander zijn.

Dit kleine land is van ons Vlamingen, daar wil ik niets meer van afgeknaagd zien, en daarvoor zullen we blijven vechten. Wij kunnen onze kinderen en kleinkinderen nu en later nog in de ogen kijken.

En nu over de gevolgen voor de politici , hoge ambtenaren en rechters die de grondwet en diverse andere geschreven en ongeschreven wetten van fatsoen overtraden: Een onderneming die te laat is met het indienen van zijn belastingaangifte wordt al gestraft met een boete en belast op indiciën, zelfs met een belasting van 200%, algauw meer dan 10.000 €. Voor het niet dragen van een veiligheidsgordel, het installeren van elektrische accumulatiekachels, het bewonen van een zonevreemd chalet, of het weggooien van een bananenschil mogen gewone burgers al zwaar beboet worden. Welke boetes en straffen zijn er voorzien voor exorbitant veel verdienende politici, ambtenaren en rechters die de grondwet schenden, frauderen, handelen met voorkennis, benoemen via de canapé, zich lazarus drinken in New York of Peking op kosten van de belastingbetaler?
Is daar wel een strafmaat voor voorzien?
Ik vrees van niet. De wet en de straffen zijn er enkel voor de gewone mensen, het plebs, niet voor de elite die het goede voorbeeld zouden moeten geven.
In een onderneming krijg je voor een vergelijkbare zware fout een C4 zonder de mogelijkheid te gaan stempelen. De kans dat er daarna nog een verantwoordelijker baantje dan de vloer vegen zou weggelegd zijn, is haast onbestaand. Bovendien zou het via het parket of een burgelijke procedure nog een aardig staartje krijgen.

Hoe zeer de democratie ziek is, tot in de Europese regionen mag blijken uit onderstaand filmpje dat niet op de VRT of een andere zender werd getoond.
Ik ben niet tegen Europa, maar een Euroscepticus die niets moet hebben van een nieuwe dictatuur en arrangeurs die niet eens door de mensen werden verkozen en de wetgeving en resultaten zonder onze inspraak aanpassen aan hun grote gelijk.
Om de communist Martin Schulz te parafraseren: Tot het einde van mijn dagen zal ik kampen tegen zo'n Europese dictatuur en linkse figuren als Martin Schulz en Daniel Cohn-Bendit.

Wie is er ondemocratisch, wie zijn er de fascisten????

Mijn oprechte dank aan Nigel Farrage

Niemand kan Vlaamser zijn dan het Vlaams Belang

Column geschreven door Gerolf Annemans.
zondag 02 december 2007
Nu de crisis ernstig wordt is het blijkbaar te gevaarlijk om de meest radicaal Vlaamse partij nog aan bod te laten komen, dus graag enkele beschouwingen via het internet.
1. CDH :
Door afwisselend de aandacht te concentreren op de rudimentaire Leterme-nota van vorige maandag en op de drie Leterme-slotvragen van vorige vrijdag, proberen CD&V en CDH elkaar de schuld te geven van de mislukking. Maar zelfs indien men – zoals Milquet doet - die rudimentaire nota van vorige maandag als een werkbaar – en dus niet nog verder te onderhandelen – document zou beschouwen, kan men over het algemeen wel stellen dat de hoofdlijn in de Leterme-formatie klaar en duidelijk een CDH te zien gaf die – negerend wat er in Vlaanderen uit de bus was gekomen en met een extreem Eigen Volk Eerst standpunt – zes maanden lang de onderhandelingen heeft platgepraat tot iedereen er gek van werd. Kafkaiaans, noemde Van Deurzen het. Wat men bij de oranje en blauwe partijen af en toe kon beluisteren was dat Milquet (en zij niet alleen, zij beschikte over een batterij van CDH saboteurs) van de gesprekken telkens weer een chaotische brol van woorden en wartaal maakte, een intellectueel bordeel, een orgie van hersenspinsels en bedenksels. Mensen die aan de gesprekken met de CDH meededen hadden het surrealistische gevoel dat ze met Marsmannetjes- en vrouwtjes aan tafel zaten, minstens met mensen van een andere planeet.
2. België is Franstalig :
We zijn zeker op een historisch punt beland. België als bestuursniveau is nu duidelijk ontmaskerd als een Franstalige aangelegenheid. Dat wordt zichtbaar als men de “extremen” beschouwt. In Vlaanderen staan die in minimale of maximale mate voor een autonoom Vlaanderen. Aan Franstalige kant staan die voor Belgische eenheid.
3. Verhofstadt :
Aan Franstalige kant wordt nu openlijk gepleit voor de terugkeer van Guy Verhofstadt. Dit zegt wel genoeg. Verhofstadt, man van het verleden en weggestemd door de Vlamingen, was acht jaar lang de chouchou van Franstalig België omdat hij alle Vlaamse eisen systematisch in de diepvrieskast stopte. Deze formatie heeft voor iedereen nu duidelijk gemaakt dat autonomie verwerven in zaken die nochtans voor Vlaamse mensen dringend en essentieel zijn, schier onmogelijk is geworden. De veel te moeizame en onvoldoende stappen en vooral de veel te trage timing van dit proces van staatshervorming tonen aan dat men tegen de Vlaamse kiezers moet ingaan om België te kunnen besturen. Vlot Belgische regeringen vormen was het handelsmerk van Verhofstadt. Wel legde hij het Vlaamse autonomie-proces stil, plooide naar Franstalige desiderata en deemsterde weg in een bijwijlen kinderachtig neo-Belgicisme. Eerste minister willen worden betekent bereid zijn om zichzelf – zoals CVP en nadien VLD - kapot te regeren want daarvoor moet het democratisch gegeven van de wens der Vlaamse kiezers gefnuikt worden. Verhofstadt ligt aan de basis van Letermes moeilijkheden want Franstaligen zijn verslaafd geraakt aan Verhofstadts status quo.
4. Een nieuwe generatie in de CD&V :
Slechts figuren die niets te verliezen hebben zoals Dehaene of Eyskens grijpen terug naar de vroegere rol die de CVP speelde als redder van het Belgische vaderland. Ik schets het hier niet voor de eerste keer. De jongeren hebben een woestijntocht achter zich die gekenmerkt werd door liberale beschimpingen over de tijd toen de CVP het landsbestuur stutte . Ze zijn bespot en in zekere zin vernederd tijdens die acht jaar paars. Onderweg kregen ze ook nog eens een lang mes tot aan het lemmet in de rug geploft vanwege de CDH bij de Lambermont- manoeuvres van Guy Verhofstadt. Een zekere verbittering kenmerkt de CD&V. Ze is langs alle kanten verraden. En ze heeft zich slechts uit het dal kunnen trekken, niet door de oude recepten van “tot iedere prijs het land redden” boven te halen, maar door verandering en Vlaamse autonomie te beloven. Ze hebben niet te veel beloofd, maar wellicht eerder te weinig. Zelfs dat weinige wordt echter niet meer begrepen, niet meer aanvaard.
5. Belvedere :
Ik heb zaterdag nog eens aandachtig in de media de behandeling opgemerkt die Leterme vanwege het Hof heeft te slikken gekregen. Reeds verscheidene keren is – zelfs op cruciale momenten - Leterme op amper twintig minuten tijd terug op straat gezet door Albert I van Saksen Coburg. Leterme wordt er nauwelijks beter ontvangen dan een hond. In ieder geval is er een sterk contrast met de manier waarop en de “égards” waarmee Didier Reynders er – soms met diner – sinds de verkiezingen wordt en werd ontvangen. Ik ga hier niet op basis van voorbeelden dit fenomeen analyseren : iemand zou daar maar eens een grondige studie aan moeten wijden. Ik ben echter zeker dat die zou uitwijzen wat ik aanvoel : Leterme ligt niet goed bij Coburg en Coburg laat hem dat ook ondubbelzinnig voelen. Wat dat betreft heeft het Hof zich geschaard achter de campagne die sinds de verkiezingen in Franstalig België is gevoerd tegen de persoon van Yves Leterme. Het Hof en Franstalig België staan aan dezelfde kant. Yves Leterme is voor hen onbetrouwbaar. Men zou er liefst hebben dat de CD&V (zoals destijds met Tindemans gebeurde op bevel van de oudere broer van Albert) Leterme zou vervangen door een voor hen “aanvaardbare” figuur. En om dat aan de CVD&V duidelijk te maken zij ze bereid zeer ver – tot op het randje van de onbeleefdheid - te gaan. Overigens is het meer dan opmerkelijk dat nagenoeg iedere Franstalige politicus steeds maar opnieuw – wanneer hen gevraagd wordt wat er te doen staat - naar de Koning verwijst waarmee ze in feite willen zeggen dat Franstalig België beslist wat er gebeurt en het instituut van de monarchie misbruikt om dat – zonder dat ze zich tegenover Vlaanderen nog hoeven te verantwoorden - door te drukken.
6. Les problèmes des citoyens :
De stelling is ondertussen bekend. Er zijn de communautaire problemen enerzijds en de “reële problemen” anderzijds. Communautaire problemen zijn irreële problemen, uitgevonden en opgeklopt door extremisten. Een steeds weerkerend refrein in Franstalig België al sinds geruime tijd. Aan Vlaamse kant overgenomen door de paarse partijen Spa en VLD. Logisch ook want zij gingen naar de kiezer met een weinig Vlaams programma. Zij weten uit hun ervaring van de afgelopen acht jaar, dat er met de Franstaligen eigenlijk geen land meer te bezeilen valt tenzij je als Vlaamse partij de Belgische verhoudingen uit je geheugen en vooral uit je geweten wist, doet alsof ze niet bestaan en zelfs hier en daar neo-Belgicisme bedrijft rond herfederalisering van bevoegdheden, federale kieskring, paritaire Senaat en dies meer. In feite is deze Franstalige uitvinding een vlucht voor de realiteit. Zij wortelt in de gedachte dat “alles ok is zoals het nu is” , wat in Franstalig België nog waar is ook. Franstalig België heeft het institutioneel nog nooit zo goed gehad als nu. Decadent en pervers is deze redenering enkel in hoofde van Vlaamse vertegenwoordigers, die de vorming van een Belgische regering noodzakelijker achten dan het dienen van de belangen van hun Vlaamse kiezers. En die - paradoxaal genoeg – zeggen dat te dat doen om “de echte problemen van de mensen” op te lossen. Zij zien niet in dat met rasse schreden de historische tweesprong nadert waar zal moeten beslist worden of en waarom België de problemen beter kan oplossen dan Vlaanderen het zou kunnen.
7. België’s meerwaarde :
Dus hoor je nu op de Franstalige debatten met smekende tremolo’s vragen om een formateur die in de eerste plaats “soit Belge et fier de l’être”… Sabine Laruelle vond dat Verhofstadt een geschikte figuur is. Een aandoenlijke expressie van heimwee… Maar voor het overige ziet men – met een dergelijke scenario - enkel Franstalige politici in aanmerking komen voor deze rol… Ook zeer nuttig was de stelling dat politici duidelijk zouden moeten zeggen of zij nog een meerwaarde zien in België… Ook die wending in de debatten wijst erop : de slotfase komt naderbij…
8. Territorialisme :
Op vraag van een kijker sprak Monsieur-Non-in-de-mouw-van-Reynders, de genaamde Maingain zich zondag uit voor een grotere aandacht van Franstalig België voor de notie territorialiteit. Iemand had namelijk gevraagd of het niet dringend tijd werd om een corridor tot stand te brengen met Wallonië. Waarop Maingain plots zijn klassieke rol van verdediger van de periferie verliet en in de jas van de Waalse strateeg, bepleitte dat het dossier Brussel Halle Vilvoorde en de rechten van de Franstaligen aldaar zou gebruikt worden voor de grenskwestie tussen Vlaanderen en Wallonië. Franstaligen moeten meer aandacht hebben voor grondgebied in die zaak want de corridor moet de verbinding van Brussel met Wallonië worden in de toekomst. Ik verwijs hier naar mijn pleidooi van enkele weken geleden voor meer Vlaams strategisch inzicht in deze. http://www.gerolfannemans.org/3/index.php?option=com_content&task=view&id=319&Itemid=1
9. Nieuwe verkiezingen : De afgelopen week hoorde men in de Wetstraat steeds meer dat de Vlaamse partijen zich opmaken voor nieuwe verkiezingen. Ik denk dat de in deze botergeile Jean Marie Dedecker wat al te vlug de bezwaren inzake Brussel Halle Vilvoorde van tafel veegde. Doen alsof de splitsing van BHV niet nodig is maakt nog altijd in de kering minstens vier zetels uit voor de Vlamingen, wat wellicht Dedecker niets kan schelen maar wat Vlaanderen in zijn geheel wel iets zou moeten kunnen schelen. De oplossing om nadien in het Parlement de onwettige verkiezingen wettig te verklaren is voor het Vlaams Belang in ieder geval onaanvaardbaar. De speculaties over de uitslag van die verkiezingen circuleren nu al volop. Zeker is dat die verkiezingen een acceleratie van het debat over de toekomst van Vlaanderen zullen geven.
Naar mijn oordeel is een groot deel van de politieke problemen die zich nu voordoen terug te voeren tot een gebrek aan duidelijkheid langs Vlaamse kant. Niet te veel Vlaamsheid was het probleem maar juist te weinig Vlaamsheid. Er werd niet duidelijk genoeg gezegd waar het op stond. Debatten en campagnes lieten te veel vaagheid bestaan. Zelfs De Wever en Leterme gingen met relatief softe en dubbelzinnige boodschappen op pad, omdat zij meenden hun potentiële regerings-partners niet voor het hoofd te mogen stoten. Dat is een grove misrekening gebleken want langs de overkant werd de vaagheid aanzien als een signaal dat de CD&V in ruil voor de 16 wel zou bijdraaien. Er wordt daar niets meer aanvaard. Het status quo is absoluut en de vaagheid van het kartel heeft dus alleen een averechts effect gehad. De Wever moet inzien dat het Wallonië van vandaag en ook het Vlaanderen van vandaag op de evolutielijn naar een historisch onvermijdelijk einde van dit staatsverband in wezen al veel verder staan dan hijzelf schijnbaar veronderstelde toen hij in de campagne en tijdens de formatie relatief gematigd bleef teneinde de Franstaligen niet te bruuskeren. Vlaanderen en Wallonië zijn twee doven die naar elkaar staan te brullen. Het is te laat om nog binnen België een goede oplossing te vinden. Wat een ironie overigens dat De Wever nu juist als de baarlijke duivel wordt voorgesteld, terwijl hij – door een historisch toeval – minstens tijdelijk meer potentieel in zich heeft om juist België’s laatste kans te kunnen zijn.
Als de inzet van vervroegde verkiezingen zal moeten bepaald worden dan blijft onze Vlaams Belang invalshoek klaar en helder die van de afgelopen 30 jaar : stop die komedie, stop het tijdverlies. En voor het overige, de woorden van Wilfried Martens indachtig op de avond van 24 november 1991 : Niemand kan Vlaamser zijn dan het Vlaams Belang.
Gerolf Annemans http://www.gerolfannemans.org/3/