Het verschil is bloed.

Koningshuis dubbel zo duur, koppen de kranten.
De globale kostprijs van het Belgische koningshuis bedraagt goed 30 miljoen euro, of meer dan het dubbele van wat tot nog toe werd aangenomen.(Prof.Herman Matthijs (Vrije Universiteit Brussel))

Ach, ach, alleen domme mensen, gelovige tsjeven en op succes hopende VLD-ers geloofden dat het minder was.
Maar het is nog erger, nog duurder dan wat de kranten nu in hun nieuwsvodjes durven schrijven. De pientere mensen weten dat de kranten graag liegen in het voordeel van het regime, en dus gaan ze wel doorhebben dat die 30 miljoen Euro nog steeds een grote leugen is.
Dat een 'professor' met een berekening komt van de kostprijs van het koningshuis maakt de leugen wat geloofwaardiger denkt men. Ze staan er zelfs niet bij stil dat dit een stap is in de opwaartse regularisatie van de door het hof jarenlang volgehouden bewering dat het amper de helft was. Dat een professor zich met dergelijke materie bezighoudt maakt hem juist minder geloofwaardig, al was het maar om het gekozen onderwerp, waarvoor elke student met de glimlach gebuisd zou worden alleen al vanwege zulke keuze.
Immers is er niets zo duister, geheim en achterbaks als de kosten en het inkomen van het opperette-theater, en kan (mag) dit zelfs niet bestudeerd worden door gebrek aan informatie en toezicht.
Of dacht er iemand dat de verhevenen der aarde een belastingbrief invulden, laat staan belastingen betalen?
Dat is voor het plebs, de ONDERdanen.

De berekende dertig miljoen, die later nog wat opgetrokken 'gecorrigeerd' kan worden, kunnen dan een bod op een Italiaanse villa enigszins rechtvaardigen en plausibel maken.

Wat men vergeet is het grote privé vermogen van de koninklijke familie, waar niemand, in tegenstelling tot ieder ander burger zijn vermogen, niets van weet.
Wie zijn de naïeve kneusjes die denken dat de dotatie van de koninklijke familie het enige is waar ze het moeten mee doen, en dat zonder de armoede en bedelstaf dreigt.
Men vergeet allicht dat een groot vermogen ook belegd moet worden, en liefst lucratief.
En wie is er nu beter geplaatst dan een koning om daar zekerheid over te hebben?
Maar wie beheert nu het familievermogen, en wie lobbiet daarvoor? Is het tante Fabiola? Is het Paola? Of is het de wat discreet op de achtergrond verblijvende Habsburger (ik had de neiging hamburger te schrijven) Prins Lorentz, de echtgenoot van prinses Astrid, die in het bankwezen in Zwitserland actief is; en niet als klerk moet je weten.
Discretie, loyauteit en betrouwbaarheid, dat zijn de sleutelwoorden voor voorspoedig koninklijk vermogenbeheer, zoals elk burger dit zou wensen ware er niet die vervelende bijzondere belastinginspectie die afgaat op toevallig (?) bekomen afschriften en lijsten van Luxemburgse , Zwitserse en Lichtensteinse banken. Nee, een naam van iemand van de koninklijke familie gaan ze daar niet openlijk op aantreffen, die hebben de juiste vrienden, en dan begaat men zulke vergissingen niet. Eeuwenlange ervaring, relatieopbouw, dynastieke opvolging, en inside-informatie staan borg voor lucratief en geheim beleggen. Weten wanneer je er moet instappen en weten wanneer er moet uitgestapt worden..
Ik vraag me af of het bijvoorbeeld toeval is dat bij Bekaert, naast Baron Buysse, ook (de vroegere VRT baas, nu Bekaert baas) Bert de Graeve baron werd, en dat de koninklijke familie verschillende malen de firma bezocht in belgië, China en elders? Vanwege hun verdiensten en omdat ze veel weten?
Is het toeval dat vooral mensen uit de haute finance en de de hoogste pieten uit het bedrijfsleven een adelijke titel verwerven, en nooit een hard werkend gezin dat hard heeft gewerkt en belastingen betaald?

Zal ik voor de goede orde nog maar eens opnoemen hoe men in het verleden een adellijke titel kon verwerven, en daarna vragen wat er op vandaag daaraan fundamenteel veranderd is?
Nee dat ga ik maar niet doen. Ik denk dat de lezers slimmer zijn dan de zelfingenomen journalisten van de regimekranten en de OOOO denken.
Ik ga enkel het verschil noemen, en dat is bloed. De lijken waarover gegaan wordt zijn niet lijfelijk meer. Tenmiste vandaag nog. Maar wat is, de geschiedenis kennende, uit te sluiten? Morgen wordt dit misschien een land in crisis, een Balkanland met enclaves, haarden van verzet en opstand.Met royalisten, republikeinen, moslims, katholieken, atheïsten en verschillende strijdende geïmmigreerde culturen. Wie zal er dan voor zijn belangen (kunnen) zorgen, en wie zal daartoe de middelen hebben?
Niet de arme luis, niet de winkelier om de hoek, noch de professor aan de universiteit die naïef het inkomen van de koning tracht te becijferen en daarmee een moment van glorie denkt te verwerven; zij zijn diegenen wiens bloed altijd vergoten werd, zoals dit altijd al zo was en altijd zal zijn.
Amen.

P.S.: Denk nu maar niet dat ik ondernemers hun rijkdom en geluk misgun. In tegendeel zelfs, chapeau. Maar ik vind niet dat ze daar bovenop nog een prijs moeten ontvangen, die hun hoedanook verplicht engageert en inlijft in een voorbijgestreefd middeleeuws politiek systeem dat een monarchie is.

De oogst waarvoor niet moest gezaaid worden heet roofbouw

Ik heb te doen met de Europese maar vooral Vlaamse vissers.
Het zijn harde mensen, geen doetjes dus. Waarom zou ik voor mensen die blijkbaar sterk zijn en hun eigen boontjes kunnen doppen opkomen.
Wel omdat ze al eeuwen in onze basisvoeding voorzien en nu dreigen te moeten plaatsmaken voor diepvriesmultinationals en piraatvissers.
De hoge brandstofprijzen, de enorme investering die voor een modern visserschip nodig is, de strenge reglementering waar vissers en piraatvissers elders in de wereld aan ontsnappen, de moeilijkheid om nog goede matrozen te vinden, de papieren berg waaronder elke onderneming in België gebukt gaat, maken dat straks geen van de Vlaamse vissers zal overleven.
Politici in België en Europa dat ondernemers en harde werkers ziet afslachten als kanonnenvlees van de globale piraateconomie moeten beschaamd zijn, en verdienen niet langer onze 'leiders' te zijn.
Niet dat ik alle wetten en reglementering tot behoud van de visstand en het ecologisch evenwicht afwijs, iets wat elke verstandige visser, en dat zijn er meer dan verstandige politici, evenmin doet.
Het probleem is dat de politici hier, elders en in de EU zich voortdurend schuilen achter papier, wetjes, regeltjes, en zo bezig zijn met geleuter in hun ivoren-toren-wereldje, dat ze elke voeling met de realiteit zijn verloren, en de slachtoffers van hun Eurosnobisme niet meer zien.
Weer zien ze enkel heil in nog meer controle, nog meer papier, nog meer certificaten, nog meer verstikkende regeltjes, en nooit in minder van dat.
Politici in Europa, België en Vlaanderen knijpen al de KMO ondernemers dood, en zeuren daarna dat er meer zelfstandigen moeten worden 'bijgemaakt' om jobs te 'creëren'.
Dit terwijl politici ongebreideld en voortdurend in aantal toenemen en hun inkomen alsmaar stijgt, terwijl dat al top is.

En zoals bij de boerenen hun producten, verdient nog een hele rits supermarkten, voedingconcerns en dergelijke het meest aan de vis.

Piraatvissers hebben nu zeker 30 procent van Europese visvangst in hun greep, en het neemt nog toe. Er is een grote kans dat de vis die in uw winkelkarretje belandt illegaal gevangen is. Volgens schattingen van milieuorganisaties is dertig à zestig procent van alle Europese vis gevangen door internationale piraatvissers. Ze hebben lak aan visserijquota, het voortbestaan van vissoorten of het lot van lokale vissers.Jaarlijks wordt er in Europa voor 1,1 miljard euro aan illegale vis verorberd, zo schat de Europese Unie. 'Piraatvisserij heeft een te eenvoudige toegang tot de Europese markt', geeft Mireille Thom, woordvoerster van Europees visserijcommissaris Joe Borg, toe. Uit schrik voor overbevissing legt de Europese Unie strenge visserijquota op binnen zijn territoriale wateren. Maar dankzij de constante evolutie van koelingstechnologie en transportsystemen over land en door de lucht is de vishandel de laatste jaren zwaar geglobaliseerd: op dit moment wordt ongeveer 60 procent van alle vis die op de Europese markt komt, gevangen in andere continenten.Dertig tot zestig procent van de in Europa verkochte vis is, vooral door de import, illegaal gevangen, denken milieu-organisaties als Greenpeace. Volgens diezelfde organisatie zijn er meer dan 1.300 piraatvissers actief in internationale wateren. Die varen vaak onder een valse vlag en houden zich niet aan de internationale regels die gelden voor overbevissing.Grote nettenDikwijls zetten ze, bijvoorbeeld, grote netten uit, wat een desastreuze impact kan hebben op de fauna en flora op de zeebodem. Het gaat vaak om Chinese en Koreaanse schepen, die de gevangen vis naar hun thuishavens brengen en hem van daaruit via het vliegtuig verplaatsen naar de consument. Ondertussen schaden ze ook de levenssituatie van kustvissers, die vaak wél gebonden zijn aan visserijquota en dus een oneerlijke concurrentiestrijd moeten aangaan met de piraatvissers.In België, dat slechts over een klein lapje zee beschikt en een bescheiden visserij heeft, bedraagt het aandeel van geïmporteerde vis zelfs 85 procent. "Elke container vis die door Belgische vissers wordt gevangen, wordt grondig gecontroleerd", zegt directeur Emiel Brouckaert van de Rederscentrale, het koepelorgaan van de Belgische visserij. "Maar van de 85 procent die we niet vangen, is de herkomst onzeker."Er zijn twee trajecten via dewelke illegaal gevangen vis op de Europese markt geraakt. Het merendeel landt op Europese bodem als afgewerkt voedselproduct, bijvoorbeeld diepvriesvis, en komt in die hoedanigheid rechtstreeks onze winkelrekken binnen. Maar er zijn ook Europese vissersboten die op andere continenten gaan vissen en via plaatsen waar het toezicht op de herkomst van vis minder scherp is - door onderbemanning of corruptie - toch hun toegang vinden tot de Europese markt. Een voorbeeld zijn de Canarische Eilanden, waar een team van vijf inspecteurs jaarlijks 360.000 ton vis in de mot moet houden. Een onhaalbare taak, zeker gezien het feit dat die vis ook snel moet doorgevoerd worden om bederf te voorkomen."We kennen zo een twaalftal achterpoortjes", zegt Saskia Richartz, Europees beleidsadviseur voor de zee bij milieuorganisatie Greenpeace. "De Europese Unie zou de toegangscontrole daar kunnen versterken, dat zou al een goed begin zijn. Maar op langere termijn werkt dat niet, omdat piraatvissers dan wel gewoon via andere havens de Europese Unie binnengeraken. Er moet een globalere aanpak komen. De Europese Unie is altijd veel te zacht geweest in haar aanpak van illegale visserij."Maar die aanpak wordt stilaan verstrengd. De Europese Commissie wil nu een administratief systeem in werking zetten dat de herkomst van elke vis die in Europese winkels wordt verkocht, van schip tot winkeltoonbank, vastlegt. "Zo'n certificatiesysteem is de enige sluitende manier om de toegang van illegaal gevangen vis op de Europese markt te blokkeren", zegt Thom.Maar volgens Greenpeace wordt dat niet zo simpel. "Internationale bedrijven die illegaal gevangen vis verkopen, wassen die relatief eenvoudig wit, net zoals je geld kunt witwassen", zegt Richartz. "Containers met legaal gevangen vis worden slechts half gevuld en voor de andere helft aangevuld met illegale vis."

Is er dan een gezonde aanpak mogelijk?
Jazeker, maak mij minister van zeevisserij!
Ik gooi al die overbodige politici buiten, verlaag prompt de diesel en stookolieprijs, zet controleurs aan de loskades, de vismijnen, en een richt enkele visserijpatrouilles in met supersnelle boten die aan boord controleren.
Dan kan het papierwerk door de visser tot een minimum beperkt worden.
De visquota geografisch streng maar rechtvaardig worden vastgelegd en verdeeld waarbij vissers toestemming moeten krijgen om elders dan in hun territoriale of toegewezen wateren te vissen.

Er mag enkel nog vis geïmporteerd worden uit landen die een zelfde strenge reglementering en visquota hebben. Bij een overtreding of bij echte dumping wordt de invoer vanuit dat land met een half jaar stilgelegd. Controleurs van te exporteren vis dienen door ons te worden geaccrediteerd, en multinationals die meewerken aan piraterij kunnen hier voor de rechtbank worden gedaagd voor hun buitenlandse bewuste of onbewuste medewerking.
Verwerkte vis mag enkel ingevoerd worden als er dezelfde hygiëne en oorsprong/herkomstregels gelden en de werknemers en bedrijven gelijkaardige sociale bescherming kennen en milieuregels naleven.
Alleen dat stopt piraterij en gewetenloze milieudelicten.
De prijs zou hier wellicht dezelfde blijven omdat de kosten van de vissers per kg gevangen vis fors zouden dalen. Het zou de ecologische, biologische en ethische kwaliteit sterk doen toenemen. Vissen zou terug rendabel worden, er zou in selectievere vangstmethodes en modernere schepen kunnen geïnvesteerd worden waardoor de scheepsbouw misschien terug een kans maakt. Vissers zouden dankzij meer winst, terug meer kunnen bijdragen aan de schatkist. Tegelijkertijd zou ik meer investeren in aquacultuur en daar de vissers bij betrekken, in samenwerking met alle relevante faculteiten van onze universiteiten en hogescholen.

Er zijn nog veel meer maatregelen waaraan ik denk, maar ik meen dat niemand zoveel zin en tijd heeft om dat hier allemaal te lezen.

Wat ik met de politici zou doen? Ze inzetten en omscholen voor de knelpuntberoepen: de visserij of de fruitpluk bijvoorbeeld.

Ik ben er gerust in: de vissers stemmen op mij

Socialisten en communisten hebben nooit bestaan (verbeterde versie van een te vroeg geplaatst ontwerp !)

Waarom worden mensen momenteel aan de deur gezet?
Zou het kunnen ....
Om plaats te maken voor de jonge allochtonen of de economische vluchtelingen die staan te dringen om aan de bak te komen, en die veel goedkoper zijn dan oude dure werknemers, zelfs al krijgt men daar nog staatstegemoetkomingen voor?
Of om plaats te maken voor ontwikkelingssamenwerking door delocalisatie van complete bedrijven en productieafdelingen? Ook voor expansie in het buitenland bestaat al staatsteun, al is dit bij het grote publiek minder bekend, en is die minder algemeen toegepast..
Dit is eigenlijk de herverdeling van de arbeid en de welvaart die al jaren wordt gepropageerd door de vakbonden en de linkse beweging. Het resultaat van hun wet van de grasmaaier: alles even hoog.
De vakbonden en linkse menners hebben hun achterban en eigen volk goed bij de neus genomen, alhoewel ze zelf al lang doorhadden dat hun ideeën goed fout zaten.
Straks zijn ze nog hun stem en macht kwijt aan de nieuwkomers ook, want ook in hun gelederen schuift het op.
Dra zal er een nieuwe meerderheid ontstaan waarvan we niet weten hoe die zich zal gedragen. Te zien aan het respect dat ze nu al tonen voor ons volk en onze waarden, aan de verbreidheid van fundamentalisme, belooft dat niet veel goeds . Iedereen die in een buurt woont met veel allochtonen weet het en heeft al minstens een keer horen roepen dat het niet zo lang meer duurt tot ze in de meerderheid zijn, en het is overduidelijk dat zij dan voor eigen volk zullen stemmen en zorgen.(dat gebeurt nu al, al trachten figuren als Janssens dit nog door mee te huilen met de wolven te kanaliseren.)
De recente regeringsonderhandelingen hebben het duidelijk gemaakt: ze gaan dit proces nog versnellen, door immigratie niet aan te pakken en de illegalen verder ongemoeid te laten.
De integratie echter, die is al hopeloos mislukt. Er bestaat haast geen andere uitkomst meer en daardoor pleiten politici, waarvan men dat niet verwacht, ook voor de multiculturele maatschappij.
De linksen hebben dus gekregen wat ze eisten. Het resultaat op termijn kan iedereen raden.
Maar vakbonden en politici hebben met hun linkse beleid, dat er eigenlijk geen is, nog meer nagels geslagen in het schavot waarop straks de kop van de gewone mensen zal rollen. Kijk maar naar de aangekondigde drastische stijgingen van de basisproducten in de winkel en de brandstof aan de pomp, niettegenstaande de Euro op een historisch record hangt. Kijk maar naar de stijging van de kosten in het onderwijs, de bejaardenzorg, de gezondheidszorg. Niet naar de prijs die men zelf rechtstreeks moet betalen, want sommige dingen heeft men misleidend gratis gemaakt , maar naar de reële totaal kostprijs.
Al zullen ze zeggen dat dit ook bij onze buurlanden zo is.
Dat klopt, want daar hebben ze dezelfde politiek gevoerd.
Alleen Sarkozy blijkt dat wat door te hebben, want in de Franse grootsteden zijn de problemen nog meer voelbaar gebleken, maar ik twijfel eraan of hij genoeg testikels zal hebben om tegen de stroom en de kameraden, collega's, confraters in te gaan. De stroom van de logge eenheidsworst Europa waar politici mekaar rugdekking geven.

Maar wat veroorzaakt mee de krapte op de arbeidsmarkt terwijl steeds meer bedrijven sluiten, saneren, verhuizen.
Al gedacht aan het aanzuigeffect van werknemers door de veel te grote overheid en aan de nergens geziene aantallen in de ambtenarij of rechtstreeks en onrechtstreekse staatsafhankelijke jobs?
Veel meer mensen voelen en doorzien zien dat toch: de statistieken worden voortdurend gemanipuleerd, gegevens worden achtergehouden, of men maakt deze moeilijk of onmmogelijk nog interpreteerbaar tenzij op dubbelzinnige wijze.
En ondergronds smeult er het protest dat zich kanaliseert via stemgedrag,de roep om Vlaamse onafhankelijkheid en verzet tegen Europese grondwetten.
De uittocht van werk samen met de intocht van allochtone werkzoekers heeft de problemen in een ijltempo verhoogd. Politici hebben ten onrechte voorgehouden, gelogen, dat ze dit onder controle hadden of konden krijgen.

Maar wat is dan de economische/industriële beweging?
Ondernemers en investeerders, die zouden wel goed gek zijn om hier nog een productiebedrijf op te starten terwijl alles elders goedkoper en concurrentiëler kan, en allerhande ingewikkelde regeltjes er niet of nauwelijks bestaan.
Zelfs Jan Modaal die wat spaargeld heeft vraagt niet uit welk land het rendement komt dat hij elk jaar opstrijkt.
Als hij mag kiezen tussen 3% hier, of 10% ginder dan verdwijnen al zijn ethische bezwaren. Dat ethische bezwaar heeft trouwens ook nooit bestaan tegen overuren in het zwart of beunhazerij zoals men dat zo mooi zegt in Nederland.
Ik zou ze bovendien de kost niet willen geven, de "gewone" mensen die een rekening hebben of hadden in Nederland of Luxemburg. Wanneer hun rendement zakt dan verhuizen ze hun geld naar een anderee bank of beleggingsfonds dat hoger biedt.
Ik ben al vele keren verrast geweest in de bank, waar ik al vele gewone mensen hoorde en zag die daar over hun beleggingen kwamen praten. Over belangrijke beleggingen, geen 1000€ hé.
Zo had ik ooit zelf bijna een ogenschijnlijk pover wonend en gekleed ouder koppel willen helpen via de pastoor, tot die me vertelde dat die twee meer geld hadden dan ik, en ik mij dus geen zorgen hoefde te maken.
Maar kan je ze het kwalijk nemen dat ook zij, als ze kunnen, voor de veel te hoge belastingdruk vluchten?
Belastingdruk die mee door de eisen van linksen en vakbonden, door een veel te vette overheid, en de voortdurende regelneverij steeds maar is toegenomen.
Kan men het aan de andere kant ondernemers kwalijk nemen dat zij op zoek gaan naar de goedkoopste grondstoffen, productiemiddelen en arbeid? Dat doet toch elke consument, ook de vakbondsman. Het bewijs ziet men in het succes van de goedkope importproducten, en het feit dat ook de linksen producten kopen uit landen waar sociale uitbuiting en milieudelicten plaatsvinden, bovendien soms ten koste van het bedrijf waar ze zelf werken en de eigen economie. Voortdurend schiet men hiermee eigenlijk in zijn eigen voeten.
Een van de oplossingen:
Geef de mensen meer netto salaris, dan kunnen ze zelf kiezen waaraan ze geld uitgeven of in welke collectebus ze geld steken, in plaats van beloftes en overbodige projecten. In plaats van in nature uitbetaald te worden met consumptiebonnetjes, kortingbonnen, maaltijdcheques, cultuurcheques en gratis buspasjes.
De gewone mensen zijn erin geluisd door caviaarsocialisten en valse profeten en zij zullen helaas uiteindelijk de hoogste prijs betalen.
Van het kapitalistische systeem konden we zoiets verwachten, daarvoor was iedereen op zijn hoede, maar ondertussen terwijl iedereen rechts keek werden ze links bestolen en bedrogen.

De bedenkers van dit systeem hebben inmiddels zoals ondernemers genoeg geld vergaard om te vluchten met hun vriendin naar een luxe loft, hun villa in Monaco of een ander paradijselijk oord.
De kas van de vakbonden, die zat al in Luxemburg, of elders, maar dat wist u ongetwijfeld al.

De beste oplossing lijkt me nog te liggen in de kleine en middelgrote bedrijven met een sterke verankering en verbondenheid waar werkgevers en werknemers samenwerken.

Maar wie steekt er zijn nek uit, wie begint een bedrijf uit filantropie of om de werkgelegenheid te redden.?
Van de caviaarsocialisten mogen we nog het minste verwachten. Nochtans hebben ze ondertussen genoeg geld verdiend of gestolen om het goede voorbeeld te kunnen geven.
Geen één van al die grote linkse “leiders” en vakbondsmannen hebben met hun geld ooit één echte baan gecreëerd.
Zelfs niet met het geld van anderen, want dat waren allemaal nepbanen die concurrentievervalsend werken, maar die hun wel als bestuurder extra zitpenningen, representatievergoedingen en nog meer macht opleverden.
Dit op de rug van de belastingbetalers, en waarvoor de zwaksten verhoudingsgewijs de meeste welvaart inleveren.

Zodra een socialist of communist een bedrijf begint, stopt hij er per definitie mee een socialist/communist te zijn. (Dat geldt natuurlijk evenzeer voor linkse Tsjeven en VLD- ers)

Een onderneming wordt gestart om er geld mee te verdienen, liefst snel, risicoloos en gemakkelijk. Alle balast wordt daarbij overboord gegooid want die bedreigt deze doelstellingen. Maar het is een natuurwet zoals de zwaartekracht en het water dat altijd naar beneden stroomt.
Gewis dat daar excessen moeten ingeperkt worden, dat er regels moeten zijn en controle op misbruik en navolging van wetten noodzakelijk is. Maar overdrijft men, gunt men de ondernemer niet zijn succes en het vooruitzicht zijn doelstellingen te halen dan torpedeert men de bedrijven en daarmee ook zijn eigen baan en toekomst.
De economische competitie in wereld zorgt er voor dat de ondernemers creatief, vindingrijk en sterk moeten zijn om de wet van de sterkste die daar geldt te overleven.
Verstandige werknemers die in hun werkgever deze kwaliteiten erkennen zouden in hun eigen belang eerder een symbiose of alliantie moeten aangaan met hun werkgever dan met de vakbonden, in plaats van ze afgunstig te zijn, ridicule eisen te stellen en ze als een vijand, minstens een tegenpartij, te bekampen.
Verstandige werkgevers erkennen die houding als in hun eigen belang en dat van de onderneming en de andere loyale werknemers. De verloning zal daarbij rechtevenredig op de meest eerlijke en natuurlijke manier moeten gebeuren waarbij individueel de beste werknemers ook de hoogste verdienste zullen hebben in plaats van een eenheidworst salaris.

Kan men daarmee niet akkoord gaan dan moet men maar zijn eigen bedrijf opstarten en alle wetmatigheden zelf ondervinden.

Eén ding is zeker, er zullen ook in de toekomst, als in het verleden, altijd minder mensen zijn die de kar trekken dan er passagiers zijn om mee te reizen. Dus dienen we met de trekkers dan ook zuinig, voorzichtig en respectvol mee omgaan.
Wanneer de kansen op slagen hoog zijn ligt ook de werkgelegenheid hoog, en een succesvolle onderneming kan altijd beter betalen dan een arme..

De steeds groter wordende oncontroleerbare multinationale ondernemingen zijn anders dan kleinere en middelgrote ondernemingen, voor wie ze vaak een bedreiging vormen als een grote pletwals. De braafste ondernemingen, die te sociaal zijn, of het meest gepest worden zijn de eerste die hier niet tegenop kunnen en verdwijnen, met als resultaat dat straks inderdaad allen nog maar de rücksichtlose schoften overleven.
Multinationals, verafgood door onze politici, vormen een potentieel gevaar en functioneren nu al ei zo na, als een staat in een staat.
Als een inktvis met duizend armen, gevaarlijk glibberig en ongrijpbaar.
Ze zijn niettegenstaande ze al veel geld en macht bezaten vrijwel de enigen geweest die subsidies ontvingen en gunsten verkregen. Die zijn voor KMO's haast onbereikbaar. Als tegenprestatie zitten er dan ook veel politici in de raden van bestuur van dergelijke ondernemingen, wat een KMO zich niet kan permiteren.

De natuur leert ons: schaalgrootte heeft wel voordelen maar ook nadelen, en ik vraag me af hoe, waar en wanneer het eens gaat fout lopen.

Uiteindelijke conclusie:
Iedereen is rechts, zelfs diegenen die zeggen dat ze links zijn.
Daar moeten we blijkbaar mee leren leven.
Ook hier is men altijd beter af met iemand die eerlijk zegt dat hij geld en macht belangrijk vindt en nastreeft, dan met iemand die hypokriet als de Vos de passie preekt en ondertussen de ganzen van de boer belaagt.
Daarom zijn directe democratie en voortdurende kritische controle belangrijk, en moeten mensen verder kijken dan hun neus lang is. Politiek gaat over onze centen, onze toekomst. Dat mogen we niet achteloos aan iedereen toevertrouwen.
Maar opgepast voorzichtigheid in handelen is geboden en elke stap dient goed overwogen!
Geld heeft nu meer dan vleugels, en het reist de wereld rond met een druk op de knop.
In die wereld gaat er altijd een plaats zijn waar het welkom is, onafgezien waar het vandaan komt en hoe het werd verdiend.