Winston Churchil schreef :
'If you will not fight for the right when you can easily win without bloodshed; if you will not fight when your victory will be sure and not too costly; you may come to the moment when you will have to fight with all the odds against you and only a small chance of survival. There may even be a worse case: you may have to fight when there is no hope of victory, because it is better to perish than to live as slaves.'

Als je niet bereid bent te vechten voor het juiste/het recht wanneer je makkelijk kunt winnen zonder bloedvergieten; als je niet bereid bent te vechten wanneer de overwinning zeker is en niet kostelijk; dan kan je tot op het moment komen dat je toch zal moeten vechten met alle kansen tegen je, en er slechts een kleine kans op overleven bestaat. Het kan zelfs zover komen dat je zal moeten vechten wanneer er geen hoop meer is op overwinning omdat het beter is te sterven en vergaan dan te leven als slaven."
Posts tonen met het label Pieter De Crem. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pieter De Crem. Alle posts tonen

06 februari 2011

Alle wind in de zeilen nog aan toe!

 
(de kogelgaten in de vlag zijn NIET van onze jongens)

Het Fregat Louise Marie vaart maandag zijn thuishaven in Zeebrugge binnen.
Het keert terug van de 'piratenmissie'.
De piraten weten er nu alles van want een aantal hebben een rondleiding gekregen.

Er is de voorbije maanden in de Indische oceaan angstvallig over gewaakt dat er geen mensenrechtenhaar werd gekrenkt, behalve het onze en dat van de bemanning van belaagde koopvaardijschepen.

Het fregat is dus terug van het uitdelen van hulppakketten en het overbrengen van losgelden. Geen enkel schot is gelost, geen enkele piraat geraakt, en de munitie van de bemanning werd alle dagen geteld. Er had zo maar eens iets moeten fout lopen tijdens hun cruise.
Enkele piraten  werden opgepakt en als merkwaardige vondst bestudeerd en ondervraagd. Na de rondleiding aan boord werden ze terug vrijgelaten met een briefje "Dit mag je niet meer doen ! Ga onmiddellijk naar huis!". Eentje mocht op gevangenishotel, het modernste van zijn soort,  in Brugge.
Waarschijnlijk kregen piraten nog gul een enveloppe toegestopt met geld en instructies " hoe vraag ik asiel aan in Europa en wordt ik snel Belg" .

De piraten waren heel blij met onze aanpak en geven nu piratenfeestjes met het losgeld en de voedselpakketten. Zo zijn er dra meer nieuwe piraatjes bij en zo kan door de appeasers en de de volgende cruise worden gepland.
Dat dit op korte termijn nog meer uit de hand zal lopen willen de pocos niet weten. Ze hebben immers de bovenaan deze blog staande boodschap van Winston Churchill nooit gelezen of nooit begrepen, maar in zulke lui hun handen worden we na elke verkiezing opnieuw uitgeleverd.

Het regime gaat natuurlijk zeggen dat ze een belangrijke bijdrage hebben geleverd in de strijd tegen de piraterij, maar het leger is verworden tot een NGO met welzijnswerkers en verpleegsters.
Vergelijk dat eens met de Koreanen?

Echte mariniers en soldaten  (zo we die nog hebben) hadden de missie anders willen invullen, maar die soort wordt nu geweerd en weggeselecteerd uit het leger of moeten hun mond houden om nog een carrière te hebben en niet weggepest te worden.

Leve het piratenleven Hip Hip Hoy!
Nu nog enkele mooie pirates zoals Marie Louise, dan is elke missie van de Louise Marie een succes en houdt iedereen zijn mond.

01 februari 2010

Heimwee naar een leger

De militaire basis van Kleine Brogel werd weer eens overvallen door activisten die liever zouden hebben dat wij geen afschrikking meer konden bieden aan schurkenstaten en terroristen.
Was ik de bevelhebber van het leger, er werd geschoten op elke indringer van een militaire site, een kerncentrale of een sevesobedrijf. Het zou dan wels snel stoppen.
Stond er bij van welke strekking de indringers van de basis waren? Zeker niet iemand van rechtse strekking of het Vlaams Belang, want dan hadden foto, adres en buurtinterviews de regimekrant en het 0000journaal kunnen vullen.
Ondertussen zit er een tjeef vast in Tadjikistan, ze mogen hem daar houden. We hebben hem hoegenaamd niet gemist, en dit land is even stil blijven staan als toen hij hier was. Zou dat geen goed idee zijn voor de rest van de regeringen en regeringsleden om ze op een missie te sturen met een C130? Ik denk dat de militairen wel weten wat we bedoelen dat ermee gebeurt. Ik kan zo nog enkele missies bedenken waarbij ze hun vliegtuig mogen volladen.We gaan ooit nog heimwee hebben naar een echt leger, een echte politie.Sommigen hebben die heimwee nu al.Wie kan ze nog ongelijk geven?