De ouders van een 21-jarige brokkenpiloot uit Koekelare wachten het vonnis van de politierechter niet af: ze verbieden hun zoon nu zelf al zes maanden zijn rijbewijs op te halen bij de politie en namen zijn bankkaart af.”We moesten de touwtjes wel in handen nemen”, vertelden ze de rechter gisteren. “Want zo kon het niet verder. ” http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/2130806/2014/11/25/Ouders-trekken-rijbewijs-van-zoon-zelf-in.dhtml
Voilà zo zou dat moeten kunnen. Ik ben vol respect en bewondering voor de cordate aanpak van de ouders die hun zoon daarmee echt steunen in zijn groei naar volwassenheid. Ouders die de handdoek niet in de ring gooien, en daardoor wellicht zelfs zijn leven zullen hebben gered.
Vrijwel niemand is volwassen op 18 (al vinden de achttienjarigen dat natuurlijk wel). De meesten niet eens op hun 21. Mannen zeker niet voor hun 25, en een echte verantwoordelijke vent worden ze pas rond hun dertigste. Hoe we dat weten? Wij en de vrienden om ons heen waren immers ook ooit 18.
Bij vrouwen komt volwassenheid wat vroeger. Gelukkig maar voor de mannen.
Dat heeft niet alleen (weinig wellicht) met erfelijkheid te maken, maar vooral met de opvoeding, met het karakter, de invloed van vrienden en omgeving, met het luilekkere makkelijke leven van vandaag, en natuurlijk met genoeg geld om ermee domme dingen te doen en te kopen wat men wilt. Nee, bestaat eigenlijk niet meer. Zelfs niet, ja maar….Alles moet snel, want anders is hun leven zo voorbij. De wereld rond per vliegtuig, desnoods per kameel, en alles hebben uitgeprobeerd voor ze 25 zijn, minstens voor ze trouwen. Niets missen, zich in stukken snijden en desnoods drie fuiven op een avond bezoeken vooraleer vroeg in de ochtend, minstens slaapdronken, naar huis te rijden met de auto en …, voor sommigen, tegen een boom te knallen. De reclame en de levensstijl van de jeugdige rolmodellen, breed uitgesmeerd op TV, in de boekjes en de zelfbenoemde kwaliteitskranten, zijn meer het baken geworden waarnaar zij zich richten, dan hun ouders.
Voor sommigen gaat het leven snel, en voor sommigen is het ook inderdaad snel voorbij. Dat merken we aan de statistieken met jonge doden, de toename van zelfmoorden, de toename van criminaliteit om alles te bereiken en kunnen kopen, de productie, verkoop en consumptie van drugs die hun hele jonge en oude leven sporen zullen nalaten. Sommige kinderen doen het beter zonder ouders en misbruikt gezag;, maar dat is een kleine minderheid. De grote meerderheid heeft gezag en advies nodig, nog na hun achtien, en sommigen zelfs hun hele leven, vrees ik.
Bij vrouwen komt volwassenheid wat vroeger. Gelukkig maar voor de mannen.
Dat heeft niet alleen (weinig wellicht) met erfelijkheid te maken, maar vooral met de opvoeding, met het karakter, de invloed van vrienden en omgeving, met het luilekkere makkelijke leven van vandaag, en natuurlijk met genoeg geld om ermee domme dingen te doen en te kopen wat men wilt. Nee, bestaat eigenlijk niet meer. Zelfs niet, ja maar….Alles moet snel, want anders is hun leven zo voorbij. De wereld rond per vliegtuig, desnoods per kameel, en alles hebben uitgeprobeerd voor ze 25 zijn, minstens voor ze trouwen. Niets missen, zich in stukken snijden en desnoods drie fuiven op een avond bezoeken vooraleer vroeg in de ochtend, minstens slaapdronken, naar huis te rijden met de auto en …, voor sommigen, tegen een boom te knallen. De reclame en de levensstijl van de jeugdige rolmodellen, breed uitgesmeerd op TV, in de boekjes en de zelfbenoemde kwaliteitskranten, zijn meer het baken geworden waarnaar zij zich richten, dan hun ouders.
Voor sommigen gaat het leven snel, en voor sommigen is het ook inderdaad snel voorbij. Dat merken we aan de statistieken met jonge doden, de toename van zelfmoorden, de toename van criminaliteit om alles te bereiken en kunnen kopen, de productie, verkoop en consumptie van drugs die hun hele jonge en oude leven sporen zullen nalaten. Sommige kinderen doen het beter zonder ouders en misbruikt gezag;, maar dat is een kleine minderheid. De grote meerderheid heeft gezag en advies nodig, nog na hun achtien, en sommigen zelfs hun hele leven, vrees ik.
Gezag, als dat er nog is, als er dat nog mag zijn, is niet verkeerd wanneer liefdevol, zacht en verstandig gebruikt. Het is beter dat via je ouders te ervaren dan via vreemden, via rechtbanken en via schade en schande. Men moet jongeren leren begrijpen dat gezag nodig is en dat men dat best laat uitoefenen door de ouders.
Ik pleit voor een terugkeer naar de volwassen leeftijd van 21 jaar, en voor het herstel van het ouderlijke gezag tot die leeftijd, tenzij er door de rechter en jeugdbescherming anders over geoordeeld wordt en er misbruiken zijn. Dit zal er voor zorgen dat men zijn kinderen ‘onder controle’ heeft en wat kan bijsturen. Niet iedereen is daar even goed in, moet ik helaas toegeven, maar ouders mogen aan hun opvoedingsplicht, op risico van boete of straf, niet verzaken. Zonodig moet vrijwillig (of opgelegd desnoods) een begeleider, co-ouder of voogd worden aangesteld. De aansprakelijkheid moet jurdisch financieel ook bij de ouders liggen zoals dat vroeger heel normaal was. Natuurlijk in verhouding tot hun draagkracht, omdat men zich altijd moet kunnen herpakken en herstellen. Het moet voorbij zijn dat men de opvoeding makkelijkheidshalve , of door incommpetentie, geheel afschuift op de school.. Stemreccht terug vanaf 21, behalve voor de gemeente. Verkiesbaarheid vanaf 25 voor gemeente en parlement, en 35 of zelfs 40 voor het uitoefenen van oa een ministerfunctie of het ambt van rechter.
Natuurlijk zal er tegen mijn pleidooi veel protest zijn, maar dit zal vrijwel uitsluitend komen van jongeren beneden 21 en van ouders die hun opvoedingsplicht willen ontlopen, of er aan verzaken. Aan zulke ouders geef ik maar één advies: begin dan niet aan kinderen.
Ik vergat nog bewust een belangengroep die het met mij oneens zal zijn: de links geörienteerde politieke partijen die door het verlagen van de kiesleeftijd en de volwassenen leeftijd hoopten hun stemmenaantal en hun invloed te zien groeien. Hun motief was nooit het welzijn, de goede opvoeding en begeleiding van jongeren, maar was louter van electoraal belang.
Herinvoeren van militaire- en/of burgerdienstplicht met een degelijke opleiding en begeleiding inzake EHBO, sport, verdedigingstechnieken, rampenbestreiding enz…, dit zonder de zuipschool die de kantines van vroeger vaak bleken te zijn.
Ook al is men slim op 18, en leert men snel. Enkele dingen kan men niet krijgen, instuderen of kopen, en dat zijn mensenkennis, ervaring en maturiteit.
